Παραγωγικό και αποδοτικό το έργο του Υπουργείου

Είναι μια ευκαιρία στο τέλος του χρόνου και στη συζήτηση για το προϋπολογισμό, να κάνουμε στην αίθουσα αυτή και να μας ακούσουν οι πολίτες έναν εποικοδομητικό και χρήσιμο διάλογο, για να εξάγουμε τα αναγκαία συμπεράσματα και να βελτιώσουμε τις αποδόσεις μας όλοι, κυβέρνηση και αντιπολίτευση και όλη η χώρα, όλος ο λαός στην πέμπτη κατά σειρά χρονιά, που διερχόμαστε αυτή την δυσάρεστη κατάσταση της κρίσης.

Το έργο του υπουργείου, στο οποίο έχω την τιμή να υπηρετώ είναι έργο παραγωγικό, οικονομικά αποδοτικό για την οικονομία και την απασχόληση. Είναι έργο που προάγει τις νέες τεχνολογίες, στον τομέα των τηλεπικοινωνιών και είναι έργο που έχει κοινωνικό χαρακτήρα, εξυπηρετεί εκατομμύρια ανθρώπους καθημερινά και υπηρετεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, μέσα από την προσπάθεια που κάνουν όλοι οι παράγοντες, εργαζόμενοι, διοικήσεις και η ίδια η διοίκηση των οργανισμών, προς την κατεύθυνση της βελτίωσης υπηρεσιών. Είναι έργο που στηρίζεται – και θέλω να το τονίσω αυτό – σε ολοκληρωμένες πολιτικές. Δεν είναι δηλαδή αποσπασματικά μέτρα. Είναι πολιτικές καλά σχεδιασμένες με μετρήσιμους στόχους που έχουν αποτελέσματα στην ζωή των ανθρώπων, στην καθημερινότητα τους.

Θέλω να ξεκινήσω την περιγραφή αυτού του έργου θυμίζοντας σας ότι πέρυσι τέτοιο καιρό σ’ αυτή την αίθουσα αποφασίσαμε να ξαναζωντανέψουμε τους αυτοκινητόδρομους, που ήταν στοιχειωμένοι από την κρίση.

Σήμερα ένα χρόνο μετά έχουμε απορροφήσει 500 εκατομμύρια ευρώ, έχουμε 10.000 εργαζόμενους, έχουμε 1500 μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, που απασχολούνται στα έργα, έχουμε δρόμους, οι οποίοι σε λίγο, θα συνδέουν από και προς πολλαπλές κατευθύνσεις την χώρα. Είναι έργα μεγάλα αναπτυξιακά, υποδομές που βοηθούνε την ανάπτυξη. Η Ολυμπία Οδός, «Κόρινθος – Πάτρα», η Ιόνια Οδός, από το Αντίρριο μέχρι τα Γιάννενα. Ο δρόμος των Τεμπών και του Πλαταμώνα, όπου πια για πρώτη φορά δημιουργούνται πολύ μεγάλες σήραγγες, που εκτρέπουν την κυκλοφορία, από τους σημερινούς δρόμους, οι οποίοι ήταν επικίνδυνοι. Ο δρόμος της Αμβρακίας Οδού ή Άκτιας Οδού, ο οποίος πήρε μπροστά και απέκτησε άλλους ρυθμούς. Δημοπρατήθηκε ο δρόμος Πάτρα – Πύργου, δημοπρατήθηκε το νέο αεροδρόμιο του Καστελίου της Κρήτης, το «Δομήνικος Θεοτοκόπουλος», ένα έργο το οποίο θα αποτελέσει σταθμό αναπτυξιακό για την πορεία των υποδομών στην χώρα.

Είμαι περήφανος ως πολιτικός και ως υπουργός Υποδομών, γιατί για πρώτη φορά εφαρμόσαμε στην χώρα, με νόμο πια, με υπουργική απόφαση, αναλογικά διόδια στην Εγνατία. Όσα χιλιόμετρα διανύεις, τόσα θα πληρώνεις.

Ο σιδηροδρομικός άξονας της χώρας, από την Πάτρα μέχρι τη Κόρινθο κατασκευάζεται στο σύνολο του, με τρεις μεγάλες εργολαβίες, με την διάθεση  αυτή την στιγμή 1 δις ευρώ. Με τη διάτρηση της Όθρεως και του Καλλιδρόμου ολοκληρώνεται σε δύο χρόνια ένας σύγχρονος σιδηροδρομικός άξονας, στον οποίο θα πραγματοποιείται η διαδρομή Αθήνα – Θεσσαλονίκη με την επιβατική αμαξοστοιχία σε 3,5 ώρες. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Η μεγάλη ευκαιρία για τη χώρα είναι οι νέες δραστηριότητες, που αναλαμβάνει η ΤΡΑΙΝΟΣΕ, ο ΟΣΕ με την μεταφορά εμπορευμάτων από το Ικόνιο – από το λιμάνι δηλαδή του Πειραιά –  στα μεγάλα μεταφορικά κέντρα της Ευρώπης, στην Τσεχία, στην Ουγγαρία, όπου σήμερα υπό τις παρούσες συνθήκες εκτελούνται σαράντα δρομολόγια το μήνα της COSCO από τον Πειραιά προς την Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη. Αύριο, όταν θα ολοκληρωθεί ο άξονας αυτός, τα δρομολόγια αυτά θα γίνουν διακόσια.

Επίσης πολύ σημαντικό επίτευγμα των τελευταίων ημερών, αποτελεί το θετικό αποτέλεσμα των περιφερειακών αεροδρομίων. Δεν είναι μόνο το 1,2 δις, δεν είναι μόνο τα 23 εκατομμύρια ετησίως ως συμπληρωματικό μίσθωμα είναι και οι επενδύσεις ύψους 400 εκατομμύρια ευρώ, που θα γίνουν τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Είναι οι χιλιάδες εργαζόμενοι που θα εργαστούν στα περιφερειακά αεροδρόμια της χώρας, γιατί οι παραχωρησιούχοι έχουν πολλούς λόγους και κίνητρα να δημιουργήσουν, για να φέρουν εκατομμύρια επισκέπτες στην Ελλάδα.

Άκουσα μάλιστα και ενστάσεις πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα και αναρωτιέμαι σε τι συνίστανται. Αλήθεια υπάρχει λογική που λέει – κόντρα στην κοινωνική δικαιοσύνη, κόντρα στο αίσθημα δικαίου που πρέπει να υπάρχει σε κάθε χώρα, – ότι τα αεροδρόμια, δεν θα πρέπει να τα πληρώνουν αυτοί που τα επισκέπτονται, δηλαδή οι χρήστες και πρέπει να πληρώνει ενδεχομένως, το αεροδρόμιο της Ρόδου ή το αεροδρόμιο της Κρήτης ο συνταξιούχος του Έβρου; Με ποια λογική; Με ποια λογική ζητάμε να χρησιμοποιούνται δημόσιες υποδομές και να πληρώνονται από άφταιγους πολίτες. Αυτό δεν  λέγεται κοινωνική δικαιοσύνη. Αυτό λέγεται μια ισοπεδωτική πελατειακή λογική, που κατέστρεψε την Ελλάδα, τόσα χρόνια. Αυτό κατέστρεψε την χώρα. Η αντίληψη μιας πελατειακής λογικής, ότι είμαστε όλοι για όλα, με αποτέλεσμα να αδικούμε τους ανθρώπους και κυρίως να αδικούμε τους φτωχούς. Είμαι λοιπόν περήφανος επειδή επί των ημερών μου έγινε μια πολύ μεγάλη προσπάθεια, διορθώσαμε το θεσμικό πλαίσιο, προετοιμάσαμε τον διαγωνισμό και τελικώς βγήκε ένα πολύ καλό αποτέλεσμα, με διαφάνεια και νομιμότητα.

Επίσης, στον τομέα των τηλεπικοινωνιών και των νέων  τεχνολογιών, φαίνεται ότι αποκτούμε μια εμπειρία, ένα ‘‘know how’’, παρόλο που είναι ένα πάρα πολύ δύσκολο και σύνθετο εγχείρημα. Ήδη υπογράφονται οι συμβάσεις για την διασπορά σχεδόν σε όλες τις πόλεις της χώρας, σε σημεία που έχουν υποδείξει όλοι οι δήμαρχοι της χώρας, να εγκαταστήσουμε στις πλατείες, σε κοινόχρηστους χώρους wifi, για να υπάρχει δυνατότητα ελεύθερης πρόσβασης ίντερνετ. Η υλοποίηση, η εφαρμογή και η εγκατάσταση αυτού του έργου ξεκινάει τον Γενάρη.

Επίσης, υπογράφονται μέχρι τέλος του χρόνου οι συμβάσεις, για τις ευρυζωνικές υποδομές στις αγροτικές περιοχές και τις ορεινές δυσπρόσιτες περιοχές,  δηλαδή να εγκαταστήσουμε υπηρεσίες ίντερνετ σε περιοχές που είναι ορεινές δυσπρόσιτες, κτηνοτροφικές μονάδες, τουριστικές – αγροτουριστικές μονάδες, αγροτικές – μεταποιητικές επιχειρήσεις. Με τον τρόπο αυτό και κοινωνικό έργο προσφέρουμε στους ανθρώπους που είναι απομονωμένοι και ανάπτυξη χρησιμοποιώντας αυτές τις υποδομές.

Σε ό,τι αφορά τις αστικές συγκοινωνίες είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα άσκησης πολιτικής. Να ορίσουμε το πεδίο της πολιτικής. Να ορίσουμε το πεδίο άσκησης της πολιτικής. Είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα οι συγκοινωνίες καταμεσής της κρίσης. 7000 εργαζόμενοι οι οποίοι πέρυσι κάνανε έξι μήνες απεργία σχεδόν, σήμερα έχουν κάνει συλλογικές συμβάσεις εργασίας όλοι. Διοικήσεις και εργαζόμενοι είναι πλέον σε καθεστώς εργασιακής ειρήνης με συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Με συναίνεση. Τι κάνανε; Εξυγιάνανε τις επιχειρήσεις, μειώσανε τα κόστη, μειώνουν κάθε χρόνο όλο και περισσότερο την κρατική επιδότηση.

Πρέπει να σας πω ότι η εταιρεία του μετρό, του τραμ και του ηλεκτρικού πλέον είναι μια εταιρεία ετησίως κερδοφόρα. Δεν παίρνει δηλαδή χρήματα από τον κρατικό προϋπολογισμό, έχει και κάποια κέρδη. Αυτές οι εταιρείες λοιπόν, μαζί με την εταιρεία των λεωφορείων μεταφέρουν 1,5 εκατομμύριο καθημερινά. Κάθε μέρα που περνάει βελτιώνουν τις υπηρεσίες. Μειώσανε τις τιμές. Όχι εγώ, οι εργαζόμενοι και οι διοικήσεις. Μειώσανε τις τιμές των εισιτηρίων. Με 1 ευρώ την ημέρα ταξιδεύεις σε όλο το λεκανοπέδιο, με όλα τα μέσα ή μισό ευρώ αν είσαι σπουδαστής, συνταξιούχος ή ανήκεις σε άλλη ειδική κατηγορία. Αυτό είναι το πεδίο της πολιτικής, αυτό είναι το πεδίο άσκησης πολιτικής.

Νομίζω ότι πολλά από τα υπόλοιπα πράγματα που κάνουμε δεν ακουμπάνε κανένα και δεν αγγίζουν τους πολίτες,  τη ζωής τους, την καθημερινότητα τους.

Στο μετρό της Αθήνας έχει κατασκευαστεί το ένα τρίτο περίπου του έργου, από το Χαϊδάρι μέχρι τον Πειραιά. Ήδη αυτή την στιγμή προχωράνε πολύ γρήγορα οι διαδικασίες της κατασκευής του.

Στο πολύπαθο έργο του μετρό  της Θεσσαλονίκης έχουμε εξελίξεις. Θα το καθαρίσουμε κι αυτό και θα το προχωρήσουμε, γιατί το έχει ανάγκη η πόλη.

Η Αττικό Μετρό δημοπρατεί σε λίγες μέρες τη νέα γραμμή από το Γαλάτσι μέχρι και του Ζωγράφου και το Γουδί.

Άκουσα προηγουμένως έναν συνάδελφο, ο οποίος είπε τι προτάσσουμε, το εθνικό συμφέρον, το συμφέρον της χώρας ή τα προσωπικά μας, τις προσωπικές μας  επιδιώξεις; Λίγο πολύ εμφανίστηκε ως εκπρόσωπος των συμφερόντων της χώρας, ο αποκλειστικός. Αυτό είναι επικίνδυνο όπως καταλαβαίνετε.  Πάρα πολύ επικίνδυνο, γιατί οδηγεί σε άλλου είδους συμπεριφορές, αυταρχικές. (…) Οι πολιτικές της αυθεντίας.

Το δεύτερο που θέλω να τονίσω είναι ότι θέλω να θυμίσω σε ορισμένες πλευρές της αίθουσας αυτής, ότι το Μάρτιο έχουμε εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Έτσι λέει το Σύνταγμα. Προηγουμένως άκουσα ότι όποιος παραβιάζει το Σύνταγμα πρέπει να προστατεύει κατά αυτή την έννοια το συμφέρον της χώρας. Έχουμε εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, δεν έχουμε εθνικές εκλογές. Κάποιοι ανακάλυψαν, ότι εκτός από τα μνημόνια είναι η ώρα να σκίσουμε και το Σύνταγμα και τους θεσμούς. Είναι έτσι; Αυτό θέλει η Ελλάδα αυτή την στιγμή; Αυτό ζητάει η Ελλάδας; Εγώ έκανα μια πρόταση πριν από λίγο καιρό, το Σεπτέμβριο. Να καθίσουμε κάτω να βρούμε συναινετικές λύσεις, σε ότι αφορά έναν Πρόεδρο Δημοκρατίας, ο οποίος θα εκπροσωπεί επάξια την χώρα στο εξωτερικό, με κύρος, θα είναι υπέρ των αλλαγών στην χώρα και θα εκπροσωπεί την εθνική και λαϊκή ενότητα. Δεν θέλετε και δεν θέλετε γιατί θέλετε να σκίσετε και το Σύνταγμα εκτός από το Μνημόνιο.

Για αυτό λοιπόν πιστεύω ότι πρέπει να σταματήσει αυτό, το οποίο άρχισε και είναι πάρα πολύ επικίνδυνο. Τι εννοώ; Άρχισε να απευθύνεται μια απειλή εδώ μέσα περί αποστατών, δηλαδή όποιος δεν συμφωνεί με μια τάση, με μια άποψη είναι αποστάτης. Θέλω να σας πω το εξής:

Δεν έχετε καμία σχέση με την αποστασία εσείς και τα ιστορικά γεγονότα εκείνης της εποχής. Με τα ιστορικά γεγονότα είχε σχέση η Δημοκρατική Παράταξη, η οποία εκφράστηκε εκείνη την εποχή από την Ένωση Κέντρου. Οι αποστάτες τότε, υπονόμευσαν και έριξαν μια λαϊκή κυβέρνηση, η οποία εξελέγη με τεράστιο ποσοστό 53% και επιχειρείτε σήμερα, χωρίς να έχετε καμία σχέση με εκείνα τα ιστορικά γεγονότα να τα οικειοποιηθείτε. Θα τρίζουν τα κόκκαλα του Γεωργίου Παπανδρέου ειλικρινά.

Για αυτό λοιπόν σας καλώ να υπάρξει το αυτονόητο αυτή την στιγμή και το αυτονόητο είναι ένας κοινός τόπος, τον οποίο επιζητούν όλοι οι πολίτες για να υπηρετήσουμε τα συμφέροντα της χώρας.