Ομιλία στη Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου

Επεξεργασία και εξέταση του σχεδίου νόμου «Ρυθμίσεις Θεμάτων Μεταφορών, Τηλεπικοινωνιών και Δημόσιων Έργων» στη Βουλή

Θα ήθελα κυρίως να αναφερθώ σε ορισμένα ζητήματα, που ετέθησαν από την μεριά των συναδέλφων. Δεν θα σταθώ σε λεπτομέρειες του νομοσχεδίου, αναφέρθηκαν σε αυτές οι εισηγητές και θα μας δοθεί η δυνατότητα στην συνέχεια, στην κατ’ άρθρων συζήτηση.

Θέλω καταρχήν, να απαντήσω στο ζήτημα που ετέθη από την πλευρά της κυρίας Ουζουνίδου, της συναδέλφου, εισηγήτριας του ΣΥΡΙΖΑ. Άκουσα τη δήλωση, ότι «εμείς δεν αναγνωρίζουμε τον διαγωνισμό, που έγινε για τα περιφερειακά αεροδρόμια» και ότι «επειδή θα έρθουμε γρήγορα στην εξουσία, ούτε καν θα τον ακυρώσουμε, απλώς δεν πρόκειται ποτέ να τον δεχτούμε, σαν να μην έγινε». Πέρα από τα αυτονόητα ζητήματα, ότι μία χώρα μπορεί να πραγματοποιεί διεθνείς διαγωνισμούς με βάση το ευρωπαϊκό δίκαιο, αναρωτιέμαι πώς είναι δυνατόν να έρχεται κάποιος απροειδοποίητα και να λέει «ξέρετε εγώ δεν αναγνωρίζω αυτό που έκανες, ενώ είναι σύννομο», γιατί αν δεν είναι σύννομο υπάρχει η υποχρέωση να το ακυρώσουμε. Και έρχεται ένα κόμμα, το οποίο επαγγέλλεται, ότι θα έρθει στην εξουσία, και λέει «ότι θα ακυρώσω τον διαγωνισμό». Αυτό δεν είναι καλό σήμα για την χώρα.

Θα ήθελα όμως, να μπω σε ένα πιο ουσιώδες ζήτημα. Αλήθεια,

με ποια λογική ένας φορολογούμενος πολίτης από την Κοζάνη ή από την Ημαθία θα πληρώνει τέλη και φόρους και εισφορές για ένα αεροδρόμιο, στο οποίο ταξιδεύουν και επισκέπτονται χιλιάδες τουρίστες;

Θα ήθελα πραγματικά να ακούσω αυτή την λογική. Που εδράζεται αυτή η λογική; Προφανώς πουθενά, αλλά σε μία και μόνο αυτονόητη ιδεοληψία: κάποιοι θέλουν και αντιλαμβάνονται την λειτουργία των δημοσίων αγαθών με ένα πολύ συγκεκριμένο τρόπο, ο οποίος επιβαρύνει, όχι τους χρήστες, αυτούς που χρησιμοποιούν τα μέσα, αλλά όλους τους άλλους πολίτες. Πρόκειται για ένα κρίσιμο ζήτημα, που άπτεται των πολιτικών της κοινωνικής δικαιοσύνης και της αλληλεγγύης, της διανομής του πλούτου, αλλά και των βαρών στη χώρα. Θέλω να σας πω, με μεγάλη γνώση και εμπειρία, που απέκτησα όλο αυτό το χρονικό διάστημα, ότι επισκεπτόμενος τα μεγάλα περιφερειακά αεροδρόμια της χώρας -τα οποία δέχονται 5,6 εκατ. επιβάτες το χρόνο- διαπιστώνω εκατοντάδες ελλείψεις, οι οποίες απαιτούν εκατοντάδες εκατομμύρια, πρόσθετες υποδομές, για τις οποίες ειλικρινώς εγώ δεν έχω απαντήσει στο ερώτημα ποιός θα τις πληρώσει. Εάν εννοούμε, ότι θα τις πληρώσει ο κρατικός προϋπολογισμός, τον οποίο πληρώνουν και καλύπτουν οι Έλληνες φορολογούμενοι, τότε διαφωνούμε πολιτικά.

Το δεύτερο ζήτημα έχει να κάνει με τον ΟΣΕ. Ο ΟΣΕ είναι μία υπόθεση που αυτή τη στιγμή δημιουργεί τεράστια ακόμα ελλείμματα στον κρατικό προϋπολογισμό, παρά το γεγονός, ότι μίκρυνε, έφυγαν αρκετοί υπάλληλοί του. Θέλω να σας πω, ότι αναγνωρίζω – και μπορώ να το πω εμφατικά-  τον κοινωνικό ρόλο του ΟΣΕ, την σχέση του με μία σειρά από τοπικές κοινωνίες. Αυτή τη στιγμή γίνεται ένα γιγαντιαίο έργο ανάταξης και κατασκευής ενός σύγχρονου σιδηροδρομικού δικτύου στην χώρα. Θέλω να σας ενημερώσω, ότι σε λίγες μέρες θα προκηρύξουμε έναν διαγωνισμό για την συντήρηση της κεντρικής γραμμής του ΟΣΕ για τα επόμενα χρόνια, έτσι ώστε πράγματι το τρένο να ταξιδεύει πάνω σε σύγχρονη υποδομή, υψηλών ταχυτήτων, με αποτέλεσμα ο σιδηρόδρομος να μπορεί να γίνει και εμπορικός και επιβατικός. Δεν είναι δυνατόν και πάλι ο κρατικός προϋπολογισμός να σηκώνει τόσο πολύ μεγάλες δαπάνες, όταν τον σιδηρόδρομο χρησιμοποιούν οι επιχειρηματίες, για να μεταφέρουν τα εμπορεύματά τους ή οι επιβάτες, για να πηγαίνουν στον προορισμό τους. Εκείνο που έχουμε υποχρέωση να κάνουμε, παίρνοντας αφορμή από την τοποθέτηση του κ. Ταμήλου, είναι η διευθέτηση ζητημάτων, που άπτονται της λειτουργίας του προαστιακού και καθημερινών ζητημάτων, που έχουν σχέση με τις ταχύτητές του. Αγωνιζόμαστε καθημερινά να βελτιώσουμε τα ζητήματα αυτά, όπως και τα θέματα των εισιτηρίων, που θα δούμε σύντομα, γιατί πράγματι κι εκεί υπάρχουν αδικίες.

Θέλω επίσης να απαντήσω στο ζήτημα διάθεσης εισιτηρίων στα μέσα μαζικής μεταφοράς από τρίτους, που έθεσε η κυρία Ουζουνίδου. Η διάταξη αυτή αποσκοπεί στην διευκόλυνση των πολιτών. Θα μπορούν δηλαδή, να προμηθεύονται εισιτήρια και κάρτες απεριορίστων διαδρομών από ένα ευρύ δίκτυο καταστημάτων, έτσι ώστε και το κόστος να μειωθεί και οι πολίτες να διευκολύνονται και να μην περιμένουν στις ουρές.

Το θέμα των αστικών συγκοινωνιών έχει ομοίως αυτόν τον κοινωνικό χαρακτήρα και καθημερινά στην Αττική ταξιδεύουν με τις αστικές συγκοινωνίες 1.500.000 πολίτες. Κατορθώσαμε να μειώσουμε σημαντικά τα κόστη για να μην επιβαρύνουμε το κοινωνικό σύνολο και αυξήσαμε τα έσοδα. Όχι, πως τα πράγματα είναι ιδανικά, αλλά γίνεται μια προσπάθεια, να βελτιώσουμε σημαντικά την παροχή υπηρεσιών μειώνοντας και τις τιμές. Όλα αυτά δεν είναι αυτονόητα και γίνονται με μεγάλη προσπάθεια. Θα ήθελα να ακούσω, αν έχετε κάποιες προτάσεις, σε σχέση με την έκδοση των εισιτηρίων. Να τις ακούσω και να τις συζητήσουμε. Είμαι στη διάθεσή σας.

Όσον αφορά το τέλος υπέρ ΑμΕΑ, δεν αφορά το «Ελευθέριος Βενιζέλος», δεν αφορά τα αεροδρόμια, που πρόκειται να παραχωρηθούν σε ιδιώτες. Οι παραχωρησιούχοι έχουν υποχρέωση παροχής συνδρομής στα ΑμΕΑ και τις δαπάνες αυτές τις καλύπτουν εξ’ ιδίων, σύμφωνα με το νόμο. Η ρύθμιση αφορά τα αεροδρόμια που διαχειρίζεται η Πολιτική Αεροπορία, δηλαδή, τα κρατικά αεροδρόμια που θα απομείνουν στη διαχείριση της Υ.Π.Α., περίπου είκοσι δύο.

Όσον αφορά τον ΟΑΣΘ, θα ήθελα να πω, ότι διαθέτει το 1/3 των λεωφορείων της ΟΣΥ, εξυπηρετεί το 1/3 του πληθυσμού, ίσως και λιγότερο από την ΟΣΥ και λάμβανε παραπάνω κρατική επιχορήγηση από την ΟΣΥ. Αυτό δεν μπορούσε να συνεχιστεί. Έγινε μια πολύ μικρή αύξηση στο εισιτήριο κατά 0,20 λεπτά και βεβαίως, υπάρχει και το στοιχείο των μεγάλων αποστάσεων των δρομολογίων του ΟΑΣΘ. Είναι πολύ μακρινά και νομίζω, ότι έχουν γίνει κάποιες διευθετήσεις, έτσι ώστε να είναι πραγματικά μέσα στο πλαίσιο των αστικών συγκοινωνιών.

Σε ότι αφορά την έγκριση τύπων, γνωρίζετε πολύ καλά, ότι λόγω της κρίσης, παρέμειναν πολλά αυτοκίνητα απούλητα. Για παράδειγμα, η αλλαγή του σχήματος φώτων, η αλλαγή σχεδίου προφυλακτήρα και καθισμάτων. Τι να κάνουμε; Να πεταχτούν αυτά τα αυτοκίνητα, τα οποία έχουν εισαχθεί και δεν έχουν καταβληθεί ούτε καν οι φόροι που προβλέπονται;

Σε ότι αφορά τις παρατάσεις της λειτουργίας των υπαίθριων σταθμών και των συνεργείων, υπάρχουν επιχειρήσεις αυτή τη στιγμή στο κέντρο της Αθήνας, όπου αυτοί οι άνθρωποι απασχολούν κόσμο, εξυπηρετούν με χαμηλότερες τιμές τους καταναλωτές και τους πολίτες, που έχουν αυτοκίνητα και γίνεται αυτή η ρύθμιση.

Για τα ΚΤΕΟ, ποτέ δεν επιτρεπόταν να γίνουν σε περιοχές γενικής κατοικίας σε όλη την Ελλάδα, εκτός από την Αττική και τη Θεσσαλονίκη. Με αυτή τη ρύθμιση που εισάγεται, αποσαφηνίζεται αυτό το καθεστώς, διότι προέκυψαν αμφιβολίες μέχρι την ψήφιση του ρυθμιστικού του ΥΠΕΚΑ.

Τέλος, θα ήθελα να κάνω μια διευκρίνιση. Επαναλαμβάνω, στα ιδιωτικά, στα αυριανά ιδιωτικά αεροδρόμια, η εξυπηρέτηση των ΑΜΕΑ γίνεται υποχρεωτικά από τους διαχειριστές των αεροδρομίων. Τέλος. Στα κρατικά αεροδρόμια, βάζουμε αυτά τα 20 λεπτά, ακριβώς γιατί δεν προβλέπεται από το νόμο η εξυπηρέτηση – οικονομικά εννοώ- των ΑΜΕΑ. Είναι καλό, για λόγους αξιοπρέπειας και σεβασμού απέναντι σ’ αυτούς τους ανθρώπους, το κοινωνικό σύνολο και κυρίως οι χρήστες, να έχουν αυτήν την πολύ μικρή συνδρομή.

Θα ήθελα όμως, να πω κάτι ακόμα και κλείνουμε εδώ το θέμα, για να επανέλθουμε την Τρίτη. Ο προϋπολογισμός, τα έξοδα, οι δαπάνες της Πολιτικής Αεροπορίας είναι 150 εκατομμύρια το χρόνο, τα έσοδα είναι περίπου 160 εκατομμύρια το χρόνο. Αν θέλετε, μπορώ να σας φέρω και στοιχεία. Επομένως, δεν υπάρχουν πόροι ικανοί να δημιουργήσουν προϋποθέσεις ανάπτυξης των αεροδρομίων μας, όπως τα θέλουμε και όπως τα έχει ανάγκη η Ελλάδα σήμερα. Γι’ αυτό λέω, ότι

πρέπει κάθε φορά που λέμε κάτι ή όταν κάνουμε μια πρόταση πολιτικής, πρέπει να βρίσκουμε και πού είναι τα έσοδα και από πού προέρχονται τα έσοδα.