Η ΝΔ πληρώνει το τίμημα των επιλογών της στην εξωτερική πολιτική
Η Κυβέρνηση μέχρι σήμερα έχει επιδείξει ιδιαίτερη αδεξιότητα στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής. Μάλιστα φροντίζει να μας το υπενθυμίζει συχνά, σχεδόν κάθε φορά που διαχειρίζεται σημαντικά εθνικά θέματα. Στην περίπτωση της μη αναγνώρισης της Κύπρου από την Τουρκία η Κυβέρνηση πληρώνει το τίμημα των προηγούμενων λανθασμένων επιλογών της.
Συγκεκριμένα πληρώνει την επιλογή της να εγκαταλείψει το Ελσίνκι χωρίς να θέσει νέα χρονοδιαγράμματα και εξειδικευμένους στόχους για την πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων και του Κυπριακού.
Οι επιφυλάξεις ορισμένων μεγάλων ευρωπαϊκών κρατών σχετικά με την ένταξη της Τουρκίας αντικαθρεφτίζουν την έλλειψη στρατηγικής της ΕΕ για να βγει από την κρίση που ακολούθησε την αρνητική έκβαση των δημοψηφισμάτων για το Ευρωσύνταγμα. Υπ’ αυτές τις συνθήκες η αντιπαράθεση που διεξάγεται στην ΕΕ σχετικά με την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας δεν ευνοεί τα ελληνικά συμφέροντα.
Πριν ένα χρόνο στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Κορυφής (Δεκέμβριος 2004), ο Πρωθυπουργός δήλωνε ότι «υπάρχει πλέον ένα καλύτερο πλαίσιο αναφοράς και προσέγγισης των ελληνοτουρκικών σχέσεων».
Έλεγε τότε ο κ. Καραμανλής ότι «βελτίωσε το Ελσίνκι» με το οποίο ο ίδιος διαφωνούσε «σε ορισμένες του πτυχές». Διατεινόταν μάλιστα ότι η Τουρκία, με την προφορική της δέσμευση να υπογράψει το πρωτόκολλο τελωνειακής επέκτασης με τα δέκα νέα κράτη μέλη της ΕΕ, ουσιαστικά αναγνώριζε ότι «από εδώ και πέρα θα πρέπει να αναπτύξει λειτουργικές σχέσεις με την Κυπριακή Δημοκρατία».
Και κατέληγε ο Πρωθυπουργός ότι «είναι προφανές σε όλους ότι στις υποχρεώσεις της Τουρκίας δεν χωρεί δεύτερη ανάγνωση ούτε φυσικά χωρούν παρεκκλίσεις από τους κανόνες της μεγάλης ευρωπαϊκής οικογένειας». Η συμπληρωματική δήλωση της Τουρκίας διαψεύδει τις εκτιμήσεις της Κυβέρνησης.
Η θέση της ΝΔ ότι η περίοδος των ενταξιακών διαπραγματεύσεων ΕΕ-Τουρκίας θα προσφέρει καλύτερες ευκαιρίες αποδυναμώνεται καθημερινά. Είναι εμφανές ότι δεν υπάρχουν οι αντίστοιχες με το Ελσίνκι ισχυρές θεσμικές δεσμεύσεις για την προώθηση των διμερών ζητημάτων.
Σήμερα παρακαλούμε την Τουρκία να εφαρμόσει τα αυτονόητα. Η γειτονική μας χώρα όχι μόνο δεν αναγνωρίζει την Κύπρο, αλλά αρνείται να εφαρμόσει ακόμα και το πρωτόκολλο, να συνάψει δηλαδή «λειτουργικές σχέσεις» με την Κυπριακή Δημοκρατία.
Είναι χαρακτηριστική η δήλωση του Τούρκου ΥΠΕΞ την περασμένη εβδομάδα ότι οι Ευρωπαίοι «δεν πρέπει να αναμένουν από την Τουρκία να εκπληρώσει από τώρα όλες τις υποχρεώσεις ενός κράτους μέλους».
Το πλέον προβληματικό και επικίνδυνο σημείο όμως για την Ελλάδα είναι ότι, εξαιτίας των λαθών της, έχει εγκλωβιστεί σε μια διαπραγμάτευση για το πρωτόκολλο, και αρχίζει να ξεχνά το κυρίαρχο πολιτικό ζήτημα που είναι η επίλυση του Κυπριακού.
Επιπλέον η Ελλάδα θυμήθηκε με μεγάλη καθυστέρηση να σηκώσει τους τόνους και να απαιτήσει τα αυτονόητα, ενώ κατά τους τελευταίους 18 μήνες έριξε πολύ χαμηλά τον πήχυ των προσδοκιών της εξωτερικής της πολιτικής χωρίς να αποκομίσει καμία δέσμευση προς την κατεύθυνση που επιθυμεί. Αυτό αναμφίβολα αποτελεί μεγάλη αποτυχία.
Είναι καιρός για την Κυβέρνηση να εγκαταλείψει τη λογική του «αυτόματου πιλότου» και να ενισχύσει ουσιαστικά το πλαίσιο που διέπει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις καθιστώντας το περισσότερο δεσμευτικό για την Τουρκία.
Στη σημερινή συγκυρία πρέπει να επιδείξουμε ιδιαίτερη προσοχή, να διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας και να μελετήσουμε σε βάθος τις ενδοευρωπαϊκές αντιθέσεις.
Οι επιφυλάξεις ορισμένων μεγάλων ευρωπαϊκών κρατών σχετικά με την ένταξη της Τουρκίας αντικαθρεφτίζουν την έλλειψη στρατηγικής της ΕΕ για να βγει από την κρίση που ακολούθησε την αρνητική έκβαση των δημοψηφισμάτων για το Ευρωσύνταγμα. Υπ’ αυτές τις συνθήκες η αντιπαράθεση που διεξάγεται στην ΕΕ σχετικά με την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας δεν ευνοεί τα ελληνικά συμφέροντα.
Είναι καιρός για την Κυβέρνηση να εγκαταλείψει τη λογική του «αυτόματου πιλότου» και να ενισχύσει ουσιαστικά το πλαίσιο που διέπει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις καθιστώντας το περισσότερο δεσμευτικό για την Τουρκία.
Για να συμβεί αυτό πρέπει να αναθεωρήσει βασικές της επιλογές τις οποίες πληρώνουμε σήμερα και κυρίως την κεντρική επιλογή της να μεταθέτει τα στρατηγικά ζητήματα της χώρας στο μέλλον χωρίς χρονοδιαγράμματα και δικλείδες ασφαλείας.
