ΠΑΣΟΚ: Τι φταίει, τι πρέπει να γίνει
Η πολιτική μου εμπειρία μέχρι σήμερα μου έχει δείξει ότι στη χώρα μας υπάρχει μια αντιστρόφως ανάλογη σχέση μεταξύ προβλημάτων και λύσεων: όσο πιο σύνθετα και πιεστικά γίνονται τα προβλήματα, τόσο πιο ρηχή, αποσπασματική και αναβλητική είναι η ανταπόκριση του πολιτικού συστήματος σ’ αυτά.
Μερικές κρίσιμες διαπιστώσεις είναι απαραίτητες εδώ.
Η ανέμελη Δημοκρατία των πρώτων και μετέπειτα μεταπολιτευτικών χρόνων ενθάρρυνε την κουλτούρα της συναλλαγής μεταξύ κομμάτων και ψηφοφόρων.
Η κοινωνία ενηλικιώθηκε πολιτικά διαπιστώνοντας ότι οι όροι με τους οποίους παίζεται το «πολιτικό παιχνίδι» στη χώρα μας δεν την αφορούν διότι αφήνουν μισές δουλειές πίσω τους χωρίς να πηγαίνουν τη χώρα σταθερά μπροστά.
Αποθέωσε τον ηθικολογικό λόγο της Λαϊκής Δεξιάς και τον κούφιο ριζοσπαστισμό μιας όλο και πιο γεροντικής Αριστεράς.
Άφησε χώρο σε δογματικές και αδιαπραγμάτευτες μειοψηφίες να κατοχυρώσουν δυσανάλογες για το μέγεθός τους θέσεις ισχύος στο πολιτικό και κοινωνικό πεδίο.
Δημιούργησε ένα ασφυκτικό status quo όπου η πολιτική αντιπαράθεση αντί να διεξάγεται σε επίπεδο αρχών και ιδεών καταλήγει να γίνεται σε επίπεδο μικροκομματικών τακτικισμών.
Στο μεταξύ σε μια παράλληλη σφαίρα η κοινωνία ενηλικιώθηκε πολιτικά διαπιστώνοντας ότι οι όροι με τους οποίους παίζεται το «πολιτικό παιχνίδι» στη χώρα μας δεν την αφορούν διότι αφήνουν μισές δουλειές πίσω τους χωρίς να πηγαίνουν τη χώρα σταθερά μπροστά.
Συναντώ ένα διαρκώς αυξανόμενο χάσμα μεταξύ κοινωνίας και πολιτικής κάθε φορά που βγαίνω από το «χρυσό κλουβί» του αθηναϊκού κέντρου: από τη μια πλευρά η δίψα για νέες ιδέες, για αλλαγές και ανατροπές σε βάθος που θα επιβραβεύουν την αξία και το ήθος, κι από την άλλη η απάθεια, η παραίτηση, η απογοήτευση. Οι δύο όψεις μιας παραμελημένης, σιωπηλής, αλλά και θυμωμένης κοινωνίας.
Αποτέλεσμα όλων αυτών; Το διαρκώς αυξανόμενο χάσμα μεταξύ κοινωνίας και πολιτικής. Το συναντώ κάθε φορά που βγαίνω από το «χρυσό κλουβί» του αθηναϊκού κέντρου: από τη μια πλευρά η δίψα για νέες ιδέες, για αλλαγές και ανατροπές σε βάθος που θα επιβραβεύουν την αξία και το ήθος, κι από την άλλη η απάθεια, η παραίτηση, η απογοήτευση. Οι δύο όψεις μιας παραμελημένης, σιωπηλής, αλλά και θυμωμένης κοινωνίας.
Είναι κάτι παραπάνω από καθαρό λοιπόν: το ΠΑΣΟΚ έχασε τις εκλογές του 2004 γιατί αρνήθηκε να αντιμετωπίσει κατάματα αυτή την πραγματικότητα και ξέμεινε από μεταρρυθμιστική πνοή.
Tο ΠΑΣΟΚ έχασε τις εκλογές του 2004 γιατί αρνήθηκε να αντιμετωπίσει κατάματα αυτή την πραγματικότητα και ξέμεινε από μεταρρυθμιστική πνοή.
Έτσι κατάφερε να μετατραπεί από ένα κόμμα που για πολλά χρόνια συντονιζόταν με τον παλμό της κοινωνίας, θέτοντας υψηλούς στόχους και πετυχαίνοντάς τους, σε ένα – στην αντίληψη των πολιτών – φθαρμένο πολιτικό προϊόν. Από παράγοντας επίλυσης των προβλημάτων, σε μέρος του προβλήματος.
Η παραδοχή αυτή είναι εξαιρετικά κρίσιμη στην προσπάθεια που καταβάλλουμε από το 2004 να ξανακερδίσουμε την εμπιστοσύνη των πολιτών. Και οδηγεί αυτομάτως στα 4 πράγματα στα οποία χρειάζεται να ρίξουμε το βάρος μας: αξιακή ανανέωση, εκσυγχρονισμό πολιτικών θέσεων, αναδιατύπωση των πολιτικών μας διαφορών με τη ΝΔ και αναθέρμανση των συμμαχιών μας με τις νέες αγνοημένες και σιωπηλές πλειοψηφίες της ελληνικής κοινωνίας.
4 πράγματα στα οποία χρειάζεται να ρίξουμε το βάρος μας: αξιακή ανανέωση, εκσυγχρονισμό πολιτικών θέσεων, αναδιατύπωση των πολιτικών μας διαφορών με τη ΝΔ και αναθέρμανση των συμμαχιών μας με τις νέες αγνοημένες και σιωπηλές πλειοψηφίες της ελληνικής κοινωνίας.
Τι άλλο χρειάζεται; Όπως τόσο «επιτυχημένα» έχει δείξει η ΝΔ, το να κερδίσεις απλά τις εκλογές δε σημαίνει απολύτως τίποτα, αν αυτή η νίκη δεν φέρει μαζί της και μια αποτελεσματική διακυβέρνηση που θα υποστηρίζεται από ικανά πολιτικά στελέχη κι ένα καλά επεξεργασμένο σχέδιο αλλαγών και μεταρρυθμίσεων.
Συνεπώς κρατώντας στον πυρήνα της φιλοσοφίας μας τη δέσμευση για μια αποτελεσματική και δίκαιη διακυβέρνηση, χρειαζόμαστε μια νέα τολμηρή μεταρρυθμιστική πολιτική ατζέντα τα κεντρικά μηνύματα της οποίας θα απαριθμούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού. Έχουμε ανάγκη από μια νέα πολιτική προσέγγιση. Και το ΠΑΣΟΚ είναι ο μόνος φορέας που μπορεί να εγγυηθεί κάτι τέτοιο.
