Γιατί είμαι υπέρ της αναθεώρησης του άρθρου 16
Όχι στο κρατικό. Ναι στο δημόσιο. Υπό όρους το ιδιωτικό. Αυτό είναι το τρίπτυχο της θέσης του ΠΑΣΟΚ για τη μεταρρύθμιση στην εκπαίδευση και εξηγούμαι αμέσως.
Το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα σήμερα πάσχει. Πάσχει από τη νόσο των «ιερών αγελάδων» της μεταπολίτευσης και την άκρατη ιδεολογικοποίηση που αυτή μας έχει κληροδοτήσει στα εκπαιδευτικά συγχέοντας το «δημόσιο» με το «κρατικοδίαιτο» και το «δωρεάν» με την ισοπεδωτική έλλειψη αξιολόγησης και λογοδοσίας.
Πάσχει από την εμβαλλωματική λογική των πολιτικών που έχουν μέχρι σήμερα εφαρμοστεί και τη συσσώρευση αποσπασματικών λύσεων.
Πάσχει από απουσία μακροπρόθεσμων στόχων και προγραμματισμού.
Πάσχει από χαμηλή παραγωγικότητα, περιορισμένη εξωστρέφεια και ανταγωνιστικότητα, ελάχιστη έως ανύπαρκτη έρευνα και καινοτομία.
Το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα σήμερα πάσχει. Πάσχει από τη νόσο των «ιερών αγελάδων» της μεταπολίτευσης και την άκρατη ιδεολογικοποίηση που αυτή μας έχει κληροδοτήσει στα εκπαιδευτικά συγχέοντας το «δημόσιο» με το «κρατικοδίαιτο» και το «δωρεάν» με την ισοπεδωτική έλλειψη αξιολόγησης και λογοδοσίας.
Αυτή είναι η πικρή αλήθεια που η νέα γενιά συνειδητοποιεί όταν αδυνατεί να «εξαργυρώσει» το ελλειμματικό πτυχίο με μια καλή δουλειά έχοντας ήδη πληρώσει πολύ ακριβά τη λεγόμενη δωρεάν παιδεία.
Και αυτή είναι σίγουρα μια στρατηγική ήττας για οποιαδήποτε χώρα επιθυμεί να διεκδικεί με αξιώσεις ρόλο και θέση στον παγκόσμιο ανταγωνισμό των σύγχρονων οικονομιών της γνώσης.
Η αναθεώρηση του άρθρου 16 δεν αποτελεί βεβαίως πανάκεια για την επίλυση του προβλήματος της ελληνικής εκπαίδευσης. Για το λόγο αυτό το ΠΑΣΟΚ κατέθεσε μια δέσμη 15 μέτρων για όλο το φάσμα της εκπαίδευσης και πάνω σ’ αυτή τη δέσμη μέτρων καλούμαστε να πραγματοποιήσουμε τον εθνικό διάλογο για το μέλλον της εκπαίδευσης χωρίς ιδεοληψίες και δογματισμούς.
