Η γενιά των 700 ευρώ αρχίζει να αντιδρά
Την εβδομάδα που πέρασε δέχθηκα με διαφορά ωρών στο ηλεκτρονικό μου ταχυδρομείο ένα καλό κι ένα κακό νέο. Ξεκινώ από τα κακά νέα.
Η Ελλάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσίευσε η Eurostat με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας αντιμετωπίζει οξύτατο δημογραφικό πρόβλημα, καθώς στο δείκτη γονιμότητας κατατάσσεται στην 22η θέση μεταξύ των «27». Ταυτόχρονα διεκδικούμε ρεκόρ μακροζωϊας. Οι Ελληνίδες ζουν κατά μέσο όρο 81,5 χρόνια και οι Έλληνες 76,6 χρόνια, πολύ πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
Το συμπέρασμα; Ζούμε πολύ και γεννάμε λίγο.
Η γήρανση του πληθυσμού και η μειωμένη γονιμότητα μάς δημιουργούν πολλαπλά κοινωνικά προβλήματα τα οποία πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπόψη. Χαρακτηριστικότερο όλων είναι το ασφαλιστικό, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι και το μόνο.
Ζούμε πολύ και γεννάμε λίγο. Η γήρανση του πληθυσμού και η μειωμένη γονιμότητα μάς δημιουργούν πολλαπλά κοινωνικά προβλήματα τα οποία πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπόψη. Χαρακτηριστικότερο όλων είναι το ασφαλιστικό, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι και το μόνο.
Το δημογραφικό πρόβλημα είναι στρατηγικό πρόβλημα για τη χώρα μας. Διαβρώνει τη βούληση των Ελλήνων για ριζικές αλλαγές στο κυρίαρχο μεταπολιτευτικό οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο. Πώς είναι δυνατόν να προωθηθούν ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις, στην παιδεία, την υγεία, την οικονομία, όταν απουσιάζει η κρίσιμη μάζα νέων ανθρώπων που θα μας επιβάλει να στρέψουμε τα βλέμματά μας στο μέλλον, αντί να νοσταλγούμε και να μυθοποιούμε τα επιτεύγματα του παρελθόντος;
Στη ζυγαριά των γενεών η νέα γενιά υποεκπροσωπείται δημογραφικά κι αυτό, σε συνδυασμό με τον «κλειστό» τρόπο λειτουργίας των ελληνικών κομμάτων, δημιουργεί μια πολιτική πραγματικότητα που αποβαίνει συστηματικά σε βάρος των πραγματικών συμφερόντων της.
Το ερώτημα λοιπόν που τίθεται με αμείλικτο τρόπο προς όλους τους Έλληνες είναι το εξής: τι κάνουμε για να αντιμετωπίσουμε το δημογραφικό πρόβλημα ή έστω για να απαλύνουμε τις αρνητικές του συνέπειες στη νέα γενιά και κατ’ επέκταση στη δυνατότητα της Ελλάδας να προσαρμοστεί στη νέα εποχή;
Η απάντηση είναι γνωστή. Ελάχιστα πράγματα. Κι αυτό γιατί κατά την πάγια και προσφιλή κυβερνητική τακτική της ΝΔ, όλα τα κρίσιμα και επώδυνα ζητήματα που απασχολούν σήμερα την ελληνική κοινωνία μετατίθενται αορίστως στο μέλλον, χωρίς συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα ή κάποιον σαφή οδικό χάρτη που θα μας οδηγήσει στην επίλυσή τους.
Η νεανική κίνηση του διαδικτύου που αυτοαποκαλείται Η Γενιά των 700 Ευρώ (g700.blogspot.com), και είχε την καλοσύνη να με ενημερώσει για την ύπαρξή της μέσω e-mail, αποτελεί την πρώτη σύγχρονη προσπάθεια της γενιάς των παιδιών μας να διεκδικήσουν δυναμικά αυτά που τους αναλογούν. Οι θέσεις της αποτελούν μια γροθιά στην πολιτική αφασία της εποχής.
Τα πράγματα ωστόσο δεν είναι ολότελα αποκαρδιωτικά. Και κάπου εδώ έρχομαι στα θετικά νέα που με κάνουν να ελπίζω ότι νέες ανανεωτικές δυνάμεις με σύγχρονη άποψη και τολμηρή ματιά στα δημόσια πράγματα αρχίζουν σιγά-σιγά να βρίσκουν τρόπο πολιτικής έκφρασης, χάρη στον απελευθερωτικό χαρακτήρα των νέων τεχνολογιών του internet και του blogging.
Η νεανική κίνηση του διαδικτύου που αυτοαποκαλείται Η Γενιά των 700 Ευρώ (g700.blogspot.com), και είχε την καλοσύνη να με ενημερώσει για την ύπαρξή της μέσω e-mail, αποτελεί την πρώτη σύγχρονη προσπάθεια της γενιάς των παιδιών μας να διεκδικήσουν δυναμικά αυτά που τους αναλογούν. Οι θέσεις της αποτελούν μια γροθιά στην πολιτική αφασία της εποχής καθώς δείχνουν να αντιλαμβάνονται τα δυσμενή δημογραφικά δεδομένα του σήμερα αρθρώνοντας με δημιουργικό τρόπο σύγχρονο, προοδευτικό λόγο και οξυδερκή προβληματισμό.
Δεν ξέρω πόσο μακριά μπορεί να φτάσει μια κίνηση όπως αυτή, είμαι όμως βέβαιος πως εκφράζει μια πιεστική κοινωνική πραγματικότητα και γι αυτό ελπίζω πως πολύ σύντομα θα βρει μιμητές.
