Η επέλαση του νέου ριζοσπαστικού κέντρου
Οι Γάλλοι πολίτες προσήλθαν μαζικά στην κάλπη προκειμένου να ψηφίσουν στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών. Το μήνυμα που έστειλαν ήταν σαφές. Η πολιτική επιστρέφει δυναμικά στο προσκήνιο, τα άκρα περιθωριοποιούνται, η ξύλινη πολιτική ρητορική απορρίπτεται από τη γαλλική κοινωνία.
Το κρίσιμο στοιχείο στις γαλλικές εκλογές είναι η διαφαινόμενη ριζοσπαστικοποίηση του μεσαίου χώρου και ο επαναπροσδιορισμός της φύσης του πολιτικού κέντρου.
Το πολιτικό σκηνικό στη Γαλλία έχει αλλάξει δραστικά σε σχέση με την προηγούμενη εκλογική αναμέτρηση. Δεν είναι τόσο η αποχώρηση του πολιτικού δεινόσαυρου, κ. Σιράκ, ούτε η ανάδειξη δύο νέων προσώπων στη γαλλική πολιτική σκηνή, της Σεγκολέν Ρουαγιάλ και του Νικολά Σαρκοζί.
Το κρίσιμο στοιχείο είναι η διαφαινόμενη ριζοσπαστικοποίηση του μεσαίου χώρου και ο επαναπροσδιορισμός της φύσης του πολιτικού κέντρου.
Τι εννοώ; Στο παρελθόν, λόγω της εξασθένισης των διακρίσεων και των διαφορών μεταξύ των δύο μεγάλων κομμάτων, η έννοια του κέντρου ήταν δηλωτική ενός μετριοπαθούς, αν όχι απόλυτα συντηρητικού, και σχετικά απαθούς κοινωνικού συνόλου.
Κάτι ανάλογο άλλωστε συνέβη και στη χώρα μας στις τελευταίες εκλογές. Η πραγματικότητα αυτή έδωσε την ευκαιρία στο γαλλικό ακροδεξιό λαϊκισμό να αυτοπαρασουσιάζεται ως η μόνη δύναμη που αντιστέκεται στο κατεστημένο και η οποία μπορεί να εκπροσωπήσει επαρκώς την αλλαγή.
Αυτή τη φορά τα πράγματα είναι διαφορετικά. Η μετριοπάθεια έδωσε τη θέση της στην απαίτηση για αλλαγή και η απάθεια έγινε μαζική συμμετοχή.
Οι Γάλλοι πολίτες αποφάσισαν να ανοίξουν μια νέα σελίδα στην ιστορία της γαλλικής δημοκρατίας, τοποθετώντας τους ακραίους στο περιθώριο μαζί με τους εκφραστές του παρελθόντος, και πριμοδοτώντας νέα πρόσωπα με φρέσκες ιδέες .
Σε αντίθεση με προηγούμενες αναμετρήσεις , αυτή η εκλογική μάχη αναμένεται να διεξαχθεί ανάμεσα σε μια Αριστερά και μια Δεξιά οι οποίες επιδιώκουν διακαώς να εκφράσουν το νέο ριζοσπαστικό κέντρο: το νέο κοινωνικό πεδίο της αμφισβήτησης, των αλλαγών και της ανατροπής του εγχώριου πολιτικού status quo της τελευταίας δεκαπενταετίας.
Θα κερδίσει η περισσότερο τολμηρή και ουσιαστική πρόταση, και εύχομαι αυτό το στοίχημα να το κερδίσει η Αριστερά.
