Ανεπάρκεια Εθνικής Πολιτικής στο Τομέα της Ψυχικής Υγείας
Επίκαιρη ερώτηση προς τον Υπουργό Υγείας κ. Δημήτρη Αβραμόπουλο
Η Ελλάδα με σημαντική καθυστέρηση σε σχέση με άλλες χώρες προχώρησε το 1999 στην υιοθέτηση ενός προγράμματος για τον εκσυγχρονισμό των προσφερόμενων υπηρεσιών στο τομέα της ψυχικής υγείας.
Βασικός στόχος του προγράμματος ήταν η μετάβαση από το παρωχημένο μοντέλο της ιδρυματικής πρόνοιας σε αυτό της κοινοτικής φροντίδας και αποκατάστασης.
Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια έχουν αναφερθεί προσπάθειες αναστολής της διαδικασίας αποασυλοποίησης. Σύμφωνα με πρόσφατα δημοσιεύματα στο καθημερινό τύπο πολλές από τις κοινοτικές δομές υπολειτουργούν λόγω ελλιπούς χρηματοδότησης από το Υπουργείο Υγείας.
Έτσι, οι ψυχικά ασθενείς που φιλοξενούνται σε ξενώνες και οικοτροφεία των μη κερδοσκοπικών εταιρειών του προγράμματος «Ψυχαργώς» αναγκάζονται να παραμένουν καθηλωμένοι μπροστά στους τηλεοπτικούς δέκτες ελλείψει πόρων για τη δημιουργική απασχόληση τους.
Η κατάσταση αναμένεται να επιδεινωθεί τους επόμενους μήνες, καθώς οι προμηθευτές των ξενώνων απειλούν ότι θα διακόψουν την προμήθεια τροφίμων, ακόμη και του πετρελαίου θέρμανσης.
Το πρόβλημα αντιμετωπίζουν 3.500 ασθενείς που φιλοξενούνται σε παρόμοιες δομές ανά την Ελλάδα αλλά και οι εργαζόμενοι σε αυτές που συχνά παραμένουν απλήρωτοι επί μήνες.
Κατόπιν τούτων
ΕΡΩΤΑΤΑΙ Ο κ. ΥΠΟΥΡΓΟΣ:
1. Για την απαράδεκτη κατάσταση λειτουργίας στην οποία έχουν περιέλθει οι μονάδες ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης του προγράμματος «Ψυχαργώς» λόγω ελλιπούς χρηματοδότησης.
2. Υπάρχει αλλαγή στην εκπεφρασμένη πολιτική του Υπουργείου Υγείας για τη σταδιακή αντικατάσταση των Ψυχιατρικών Νοσοκομείων από κοινοτικές μονάδες;
Ο ερωτών βουλευτής
Μιχάλης Χρυσοχοΐδης
