Μάστιγα η ακρίβεια για τα ελληνικά νοικοκυριά
Ομιλία του Μιχάλη Χρυσοχοϊδη στη Βουλή σε επερώτηση του ΠΑΣΟΚ για την ακρίβεια
Κύριε Πρόεδρε, συζητούμε σήμερα ένα από τα πιο οξυμένα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα που απασχολούν όλους τους Έλληνες και τις Ελληνίδες. Ένα ζήτημα που εξαπλώνεται κάθε μέρα όλο και περισσότερο στην ελληνική κοινωνία και αναδεικνύεται πλέον ως το υπ’ αριθμόν ένα οικονομικό και κοινωνικό πρόβλημα που απασχολεί όχι απλά τις φτωχές οικογένειες, αλλά κυρίως τη μεσαία τάξη.
Κύριε Πρόεδρε, οι Έλληνες πολίτες σήμερα είναι ο τρίτος πιο απαισιόδοξος λαός της Ευρώπης των είκοσι επτά σε σχέση με την εξέλιξη της οικονομικής κατάστασης της χώρας όσο και με την εξέλιξη του νοικοκυριού του.
Έχουμε τον τέταρτο υψηλότερο πληθωρισμό στην Ευρωζώνη, έχουμε ξεπεράσει το 4%. Τέσσερα χρόνια μετά την πρώτη εκλογή της Νέας Δημοκρατίας ζούμε με μισθούς Ελλάδας και πληρώνουμε με τιμές Ευρώπης.
Το μέσο ετήσιο εισόδημα ενός ελληνικού νοικοκυριού είναι κατά 22% χαμηλότερο απ’ αυτό του μέσου ευρωπαϊκού όρου. Ο μέσος κατώτατος ελληνικός μισθός είναι κατά 34% χαμηλότερος από τον αντίστοιχο ευρωπαϊκό. Την ίδια στιγμή βέβαια από το 2004 έως το 2007 οι τιμές σε πεντακόσια τρόφιμα και ποτά εκτινάχθηκαν από το 88% στο 98% του ευρωπαϊκού μέσου όρου και σε πολλές περιπτώσεις ξεπερνούν τις ευρωπαϊκές τιμές.
Μια μέση ελληνική οικογένεια από το 2004 μέχρι σήμερα έχει αυξήσει το εισόδημά της μόλις κατά 436 ευρώ, δηλαδή 19%, όταν βλέπει τις μηνιαίες δαπάνες για έξοδα βασικής διαβίωσης, εξαιρουμένων των δαπανών υγείας και παιδείας, να έχουν αυξηθεί κατά 791 ευρώ, δηλαδή αύξηση 34,5%. Κάθε μήνα αυτή τη στιγμή μια μέση ελληνική οικογένεια μπαίνει μέσα 350 ευρώ όταν το 2004 είχε ένα μικρό πλεόνασμα της τάξεως των 5 ευρώ.
Από τα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας προκύπτει ξεκάθαρα ότι ο πληθωρισμός των φτωχών καλπάζει, καθώς οι αυξήσεις σε ετήσια βάση σε αγαθά ευρείας κατανάλωσης, όπως το αλεύρι, τα αυγά, το ψωμί, τα ζυμαρικά, τρέχουν με ρυθμό αύξησης από 9% έως 12%. Μάλιστα, τα τελευταία χρόνια δείχνει η ίδια η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία ότι αυτά τα προϊόντα ανατιμούνται πάνω από το μέσο πληθωρισμό.
Η ακρίβεια χτυπάει την πόρτα του καταναλωτή και στο βασικό αγαθό, που είναι δημόσιο αγαθό, το αγαθό της ηλεκτρικής ενέργειας. Έχουμε αυξήσεις της τάξεως του 25% από το 2004 μέχρι σήμερα. Και βέβαια έχουν αποδειχθεί πυροτεχνήματα οι δεσμεύσεις της Νέας Δημοκρατίας το 2004 για τη μείωση της φορολογίας και τη δίκαιη κατανομή των φορολογικών βαρών. Μόνο οι πρόσθετοι φόροι (3 δισεκατομμύρια ευρώ) που έχει επιβάλλει η Κυβέρνηση τα τελευταία τέσσερα χρόνια σε εργαζόμενους και συνταξιούχους, υπερβαίνουν τους συνολικούς φόρους που καλούνται να καταβάλουν οι επιχειρήσεις αυτά τα χρόνια.
Δεν είναι τυχαίο ότι το 2006 τα κέρδη των ελληνικών επιχειρήσεων αυξήθηκαν κατά 37%, ενώ οι προβλέψεις για τα καθαρά κέρδη των τραπεζών το 2007 μιλούσαν για αύξηση των κερδών της τάξης του 40%.
Η Ελλάδα αυτή τη στιγμή έχει το τρίτο υψηλότερο μερίδιο καταναλωτικών δανείων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μετά την Αυστρία και την Ιρλανδία. Πρόκειται για δείκτη ο οποίος αυξάνεται με αλματώδεις ρυθμούς, κάθε χρόνο 25%. Το χρέος των νοικοκυριών έχει υπερτριπλασιαστεί στα 100 δισεκατομμύρια ευρώ μέσα σε τέσσερα χρόνια. Αυτός είναι ένας μοναδικός ρυθμός αύξησης ενός κρίσιμου οικονομικού και κοινωνικού μεγέθους, όπως είναι ο δανεισμός στην Ευρώπη.
Κάθε ελληνική οικογένεια, δηλαδή, έχει αυξήσει τα προσωπικά της δάνεια κατά 10.000 ευρώ και έχει μειώσει τις καταθέσεις της κατά 1.000 ευρώ. Κάθε νοικοκυριό δίνει ετησίως τρεισήμισι βασικούς μισθούς περίπου 2.400 ευρώ για την κάλυψη ιδιωτικών δαπανών υγείας, εκ των οποίων τα 430 ευρώ για αγορά φαρμάκων.
Το ερώτημα που τίθεται κύριε Υπουργέ, είναι το εξής: Πώς αντιμετωπίζει συνολικά η Κυβέρνηση το πρόβλημα του πληθωρισμού, της ακρίβειας, αυτή την επίθεση που γίνεται στο εισόδημά του.
Κατ΄ αρχήν, εγώ θα ήθελα πολύ πραγματικά να ξέρω εάν η Κυβέρνηση έχει αντιληφθεί πλήρως το πρόβλημα. Θα ήθελα να ξέρω δηλαδή αν έχετε κάνει κάποια ανάλυση, αν έχετε μελετήσει όλους τους κλάδους της ελληνικής οικονομίας και αν έχετε μπροστά σας μία ολοκληρωμένη μελέτη που να λέει που οφείλεται αυτό το πρόβλημα.
Για παράδειγμα, θα θέλαμε να μας απαντήσετε στο πρόβλημα που σας ανέφερε προηγουμένως ο συνάδελφος κ. Σαχινίδης. Για ποιο λόγο, κύριε Υπουργέ, επιχειρήσεις οι οποίες δρουν στην Ευρώπη και υπάρχουν και στην Ελλάδα και πωλούν ή παράγουν τα ίδια προϊόντα, εδώ τα πουλούν 25% και 30% και 40% και 50% ακριβότερα; Για ποιο λόγο πωλούν ακριβότερα στην Ελλάδα ομοειδή προϊόντα; Υπάρχει απάντηση σ’ αυτό; Έχει δώσει η Υπηρεσία σας απαντήσεις στο ζήτημα αυτό; Έχει πάρει η Επιτροπή Ανταγωνισμού στοιχεία τα οποία να μελετήσει, να αναλύσει και να απαντήσει; Ποια είναι η απάντησή σας; Γιατί αδρανείτε; Γιατί δεν επιτίθεστε εσείς απέναντι σ’ αυτό το κακό που συμβαίνει στον τόπο αυτή τη στιγμή; Γιατί κύριε Υπουργέ, έχουμε από τα πιο ακριβά καύσιμα –για να είμαι πολύ ακριβής και ειλικρινής μαζί σας- προ φόρων στην Ευρώπη; Για ποιο λόγο; Τι συμβαίνει σ’ αυτή τη χώρα και τα πετρέλαιά μας είναι τόσο ακριβά;
Δείτε λίγο την εξέλιξη των τιμών της βενζίνης στη Γερμανία, η οποία είναι μια ακριβή χώρα και έχει υψηλό κόστος εργασίας, και δείτε τι συμβαίνει εδώ. Για ποιο λόγο το ανέχεστε αυτό;
Τελευταία, λέτε ότι οι λόγοι είναι εξωγενείς. Κοιτάξτε να δείτε, πού παρουσιάζετε παραδοξότητα και αντινομίες. Το πρόβιο γάλα τα τελευταία δύο χρόνια έχει μειωθεί περίπου 100 δραχμές, 30 τόσα λεπτά.
Το ερώτημα, λοιπόν, είναι το εξής: Οι ζωοτροφές ανεβαίνουν συνεχώς. Πώς γίνεται, λοιπόν, να ανεβαίνουν οι ζωοτροφές, να ανεβαίνουν όλα τα είδη και να κατεβαίνει το γάλα; Ξέρετε πολύ καλά τι συμβαίνει! Ξέρετε ότι υπάρχει ένα σύστημα μεταποιητών στο γάλα, οι οποίοι δημιουργούν μια πραγματικότητα πολύ δυσμενή. Δεν θέλω να χρησιμοποιήσω τις τρέχουσες ορολογίες περί καρτέλ κλπ.
Το ερώτημα, λοιπόν, είναι το εξής: Έχετε διάθεση να αντιμετωπίσετε το πρόβλημα; Θέλετε να το πιάσετε από τα κέρατα για να το λύσετε; Τι κάνετε πάνω σ’ αυτό; Σας ακούω να λέτε ότι δεν έχετε τη δυνατότητα, γιατί έχουμε ελεύθερη αγορά. Αυτό θα το έλεγα «νεοφιλελεύθερη αφέλεια». Υπάρχουν οι νόμοι. Υπάρχουν οι δυνατότητες, υπάρχουν οι διατάξεις.
Η Επιτροπή Ανταγωνισμού, κύριε Υπουργέ, ως γνωστόν, ασχολείται διαρκώς με τις συγκεντρώσεις. Χρειάζονται και αυτές οι ενασχολήσεις και οι δραστηριότητες, αλλά η κύρια ενασχόλησή της θα πρέπει να είναι η υγεία της αγοράς, η εξυγίανση των αγορών. Θα πρέπει να δει πού υπάρχουν μονοπωλιακές και ολιγοπωλιακές πραγματικότητες, να τις ερευνήσει και στη συνέχεια να τις «τσακίσει». Αυτή είναι η αποστολή της. Δεν μπορεί να το κάνει; Φτιάξτε μία αντιμονοπωλιακή αρχή, δίπλα στην Επιτροπή Ανταγωνισμού. Φτιάξτε ένα γραφείο που θα ασχολείται με τα μονοπώλια και τα ολιγοπώλια. Τι κάθεστε και τους κοιτάτε; Το πράγμα έχει πάρει πια διαστάσεις μάστιγας.
Αυτό, όπως αντιλαμβάνεστε και κατανοείτε, δεν είναι δική μου εκτίμηση. Είναι μια συνολική εκτίμηση, που αφορά όλη την κοινωνία. Εκεί, λοιπόν, είναι το πρόβλημα. Να καθίσετε άμεσα και να αντιμετωπίσετε το θέμα. Έχετε την πολιτική βούληση; Εγώ είδα προεκλογικά, το 2004, ότι ο προκάτοχός σας κ. Γιάννης Παπαθανασίου συνεχώς επικαλείτο την Επιτροπή Ανταγωνισμού. Ανέδειξε σε μείζονα πολιτική δράση της επερχόμενης κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας το ζήτημα του ανταγωνισμού και της οικονομικής πολιτικής της Κυβέρνησης μέσα από την Επιτροπή Ανταγωνισμού. Πού είναι η Επιτροπή Ανταγωνισμού; Γιατί δεν της δίνετε κατευθύνσεις και οδηγίες προς την κατεύθυνση αυτή, την οποία νομίζω ότι και εσείς θα συμφωνήσετε πως πρέπει να στραφούμε;
Βλέπω τις υπηρεσίες σας και εσάς μέσα από την επικοινωνία να επιχειρείτε όποτε έρχεται Πάσχα, Χριστούγεννα, να δημιουργείτε επικοινωνιακή πραγματικότητα ψευδή περί δήθεν ελέγχων. Ας σοβαρευτούμε επιτέλους. Ας τα αφήσουμε αυτά. Ας ασχοληθούμε σοβαρά με τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κόσμος, η κοινωνία. Ας αντιμετωπίσουμε με σοβαρότητα, εντιμότητα και ειλικρίνεια, γνωρίζοντας όλες τις δυσκολίες το πρόβλημα της ακρίβειας στη χώρα. Αυτή είναι η αποστολή σας και αυτή πρέπει να υπηρετήσετε.
