Πρέπει να παραμείνουμε συνεπείς και να συνεχίσουμε την προσπάθεια.

Ομιλία υπουργού Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Μ. Χρυσοχοϊδη στη συζητήση στη Βουλή επί της πρότασης μομφής του ΣΥΡΙΖΑ

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συμπληρώνονται αυτές τις ημέρες δυο χρόνια από την ημέρα που συγκροτήθηκε στη χώρα μας η πρώτη συμμαχική κυβέρνηση για την αντιμετώπιση της κρίσης και από τότε έχουν γίνει πολύ σημαντικά βήματα εθνικής συνεννόησης.

Λέω «εθνική συνεννόηση» και όχι συμφωνία, γιατί πιστεύω ότι δεν χρειάζεται να συμφωνήσουμε σε όλα, αλλά χρειάζεται τουλάχιστον ένα από τα κεκτημένα αυτής της περιόδου να είναι η συνεννόηση, με βάση την κοινή λογική και το κοινό συμφέρον της χώρας που όλοι επιδιώκουμε.

Θέλω να πω, ως ένα πρώτο απολογισμό αυτής της περιόδου, ότι κάποιοι αυτή την περίοδο προσφέρουν εθνική υπηρεσία στη χώρα. Το ΠΑΣΟΚ με συνέπεια, με τεράστιο κομματικό κόστος, υπηρέτησε όλες τις κυβερνήσεις οι οποίες έχουν συγκροτηθεί τα τελευταία δύο χρόνια και έχουν υπηρετήσει τη χώρα, γιατί αυτό έλεγε και αυτό παρήγγειλε και επέτασσε η εθνική ανάγκη.

Αναλογιστείτε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, την Ελλάδα χωρίς την παρούσα κυβέρνηση ή τις προηγούμενες κυβερνήσεις, αναλογιστείτε την Ελλάδα χωρίς τη σύμπραξη των κομμάτων. Νομίζω ότι πέρα από όποιο κόστος ή κριτική, αυτό που προσφέρουμε σήμερα στη χώρα ως ΠΑΣΟΚ είναι ένα μεγάλο αγαθό, ένα αγαθό που το έχει ανάγκη η χώρα. Το αγαθό αυτό λέγεται πολιτική σταθερότητα και είναι ζητούμενο για όλους μας.

Αυτά τα χρόνια κάποιοι από μας σε αυτή την αίθουσα, υπήρξαν συνεπείς, κάποιοι άλλοι ήταν αμφίθυμοι, πηγαίνοντας πότε από δω και πότε από κει, μην πιστεύοντας ουσιαστικά την πολιτική την οποία έπρεπε να ακολουθήσει η χώρα.

Κάποιοι άλλοι, παρίσταναν τις Κασσάνδρες. Είχαμε Κασσάνδρες εσωτερικού και Κασσάνδρες εξωτερικού. Αυτοί, δηλαδή, οι οποίοι είχαν προεξοφλήσει στο εξωτερικό τη χρεοκοπία της χώρας, ποντάροντας και στοιχηματίζοντας στη χρεοκοπία. Από την άλλη πλευρά οι Κασσάνδρες εσωτερικού, οι οποίοι προαναγγέλλουν ακόμα και σήμερα διαρκώς μέτρα, μαζί με ένα κομμάτι του Τύπου και των μέσων ενημέρωσης.

Υπάρχουν βέβαια και οι θεατές στις κερκίδες, αυτοί που πετάνε πέτρες. Υπάρχουν φυσικά και κάποιοι οι οποίοι πίστεψαν ότι είναι ευκαιρία να αιματοκυλήσουν την Ελλάδα κι άνοιξαν έναν νέο κύκλο αίματος στη χώρα, που ευχόμαστε όλοι να τελειώσει.

Θέλω όμως να σταθώ σε αυτό που είπα στην αρχή, ότι πρέπει να συνεννοηθούμε. Θέλω να σταθώ επίσης στους δωρητές, αυτούς που φέρνουν δώρα, που υπόσχονται δώρα. Και θέλω να συνεννοηθούμε στο εξής: ότι κυρίες και κύριοι συνάδελφοι δεν υπάρχουν δωρητές, ούτε δώρα.

Υπάρχουν πολιτικές που δικαιώνονται, υπάρχουν πολιτικές που απορρίπτονται, υπάρχουν πολιτικές που αποτυγχάνουν, υπάρχουν πολιτικές που δημιουργούν χίμαιρες. Αλλά πρέπει να πούμε ότι όλα αυτά τα χρόνια οι Έλληνες έκαναν θυσίες, με πόνο, με οδύνη, που κανένας λαός στην Ευρώπη δεν έκανε, θυσίες τις οποίες σήμερα αναγνωρίζει η Ευρώπη κι όλος ο πλανήτης.

Θέλω να πω, λοιπόν, για να συνεννοηθούμε, ότι η θέση μας δικαιώνεται. Η πολιτική αυτών που ήταν συνεπείς σε όλη την προσπάθεια για τη σωτηρία της χώρας, δικαιώνεται. Ξεκινήσαμε πριν από σχεδόν τέσσερα χρόνια, κάτι λιγότερο από τέσσερα χρόνια, τη διαπραγμάτευση με τη συντηρητική, αλλά και ανέτοιμη να αντιμετωπίσει την κρίση, Ευρώπη.

Η πολιτική αυτή δικαιώνεται, ξέρετε γιατί; Γιατί η συντηρητική και ανέτοιμη τότε να αντιμετωπίσει την κρίση, Ευρώπη κάνει σήμερα, κάθε μέρα, περισσότερα βήματα προκειμένου να χτίσει θεσμούς για την επίλυση της κρίσης: Τραπεζική ένωση, ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών, νέα δημοσιονομική ένωση, πολιτικές μείωσης του χρέους, πρώτες δειλές πολιτικές για τη μείωση της ανεργίας, μια σειρά από αποφάσεις οι οποίες δείχνουν ότι η συντηρητική Ευρώπη, μέρα με τη μέρα, αντιλαμβάνεται την ανάγκη για να επιλυθεί η κρίση.

Οι συντηρητικές μονεταριστικές πολιτικές αλλά και οι οικονομικές δυνάμεις στην Ευρώπη και οι οπαδοί της αυστριακής σχολής, κάθε μέρα υποχωρούν απέναντι σε αυτόν που υπάρχει από την άλλη πλευρά. Και από την άλλη πλευρά είναι οι φιλελεύθερες, προοδευτικές δυνάμεις τις οποίες εκπροσωπεί σήμερα, σε μεγάλο βαθμό, η πολιτική του Προέδρου Ομπάμα, προκειμένου να υπάρξει ανάπτυξη, απασχόληση και νομισματική επέκταση.

Μια τελευταία ήττα των μονεταριστών υπήρξε η προχθεσινή απόφαση Ντράγκι να μειώσει τα επιτόκια στο 0,25%, 50% από την προηγούμενη φάση. Μέσα σε όλα αυτά, η Ελλάδα, η εμβληματική χώρα της κρίσης, η πιο πολύπαθη χώρα της κρίσης, κατορθώνει να δημιουργήσει για πρώτη φορά σημαντικά αποτελέσματα. Τα αποτελέσματα λοιπόν υπάρχουν. Αποτελέσματα τα οποία αποκρύπτουν, ή θέλουν να αποκρύπτουν, οι καταστροφολόγοι ή κάποιοι -οι δωρητές εννοώ- τα θεωρούν ως δεδομένα.

Ακούστε λοιπόν: Έχουμε βελτίωση της αναθεώρησης των στοιχείων φέτος για το ΑΕΠ, με εκτιμήσεις που δείχνουν ότι μπορούμε να κινηθούμε κάτω από το -4% ύφεση. Σε λίγες μέρες θα έρθουν στη Βουλή οι μεγάλες συμβάσεις για τους μεγάλους, οδικούς άξονες και τους σιδηροδρομικούς άξονες της χώρας, έτσι ώστε η χώρα να αποκτήσει χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας, να τονωθούν οι τοπικές οικονομίες και να δημιουργηθούν νέες πολύτιμες υποδομές σε οδικό και σιδηροδρομικό επίπεδο.

Έχουμε για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας τουριστική ανάπτυξη και προσέλευση επισκεπτών πρωτοφανή, άγγιξε φέτος τα 18 εκατομμύρια τουρίστες. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει εμπιστοσύνη, σημαίνει πολιτική σταθερότητα, αυτό το απαράμιλλο αγαθό, ώστε να προσελκύει πλέον η ανταγωνιστική Ελλάδα, επισκέπτες.

Έχουμε τη μεγαλύτερη μείωση στο κυκλικά προσαρμοσμένο έλλειμμα στην Ευρώπη. Επιτυγχάνουμε πρωτογενές πλεόνασμα. Αυτό σημαίνει μια μεγάλη περιουσία, ένα μεγάλο πλεονέκτημα, γιατί ενισχύει την αξιοπιστία της χώρας. Έχουμε εξέλιξη στο μέτωπο των ιδιωτικοποιήσεων και σε λίγους μήνες μια σειρά από σημαντικές ιδιωτικοποιήσεις θα προχωρήσουν.

Έχουμε κάτι εξαιρετικά σημαντικό, έχουμε αισθητή πτώση του spread του δεκαετούς ελληνικού ομολόγου σε σχέση με το γερμανικό, σε επίπεδα περί τις 650 μονάδες, τη στιγμή που πριν από 1,5 χρόνο ήταν στις 3 χιλιάδες μονάδες κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πράγμα που σημαίνει αξιοπιστία και σε λίγο, έξοδο της χώρας στις αγορές.

Καλύψαμε ένα μεγάλο μέρος της χαμένης ανταγωνιστικότητας της χώρας, οι εξαγωγές της χώρας αντιπροσωπεύουν το 14,5% περίπου του ΑΕΠ. Η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών έχει ολοκληρωθεί και σημαντικά ξένα κεφάλια αυτή τη στιγμή ενδιαφέρονται για το ελληνικό τραπεζικό σύστημα.

Αυτά τα αποτελέσματα, λοιπόν, δημιουργούν τις προϋποθέσεις για να πούμε ότι πρώτον, αυτή η πολιτική οδηγεί σε λύσεις και δεύτερον αυτή η πολιτική δικαιώθηκε. Πρέπει να παραμείνουμε συνεπείς και να συνεχίσουμε την προσπάθεια.

Τίποτε, και θέλω αυτό να είναι σαφές, δεν μας χαρίστηκε. Όχι μόνο στην Ελλάδα, σε κανέναν λαό δεν χαρίστηκε απολύτως τίποτα. Αυτά για τους δωρητές, ή για όσους νομίζουν ότι υπάρχουν κάποιοι που φέρνουν δώρα.

Κανένας δεν πρόκειται να μας χαρίσει τίποτα. Ο αγώνας του λαού μας, ο σκληρός αγώνας, οι θυσίες, ο πόνος, η ανεργία, η φτώχια, σήμερα βρίσκουν δικαίωση και αντίκρισμα, γιατί ακολουθήθηκε αυτή η πολιτική χωρίς, επαναλαμβάνω, να μας χαρίσουν απολύτως τίποτα. Μέσα σε δύσκολες συνθήκες και με αρνητικούς συσχετισμούς, κατορθώσαμε να έχουμε επιτυχίες και νίκες.

Τίποτε λοιπόν δεν μας χαρίστηκε. Ούτε μας χαρίζεται. Ούτε θα μας χαριστεί. Για κοιτάξτε λίγο γύρω, σε ποιο λαό χαρίστηκε κάτι; Στους Κυπρίους συμπολίτες μας, έγινε περικοπή, έγινε haircut στις καταθέσεις τους. Εδώ δεν έγινε τέτοιο κακό. Στην Πορτογαλία, στην Ιρλανδία, στην Ισπανία, παντού υπήρξαν σκληρά μέτρα. Κανείς δεν χάρισε τίποτα. Οι λαοί παλεύουν, αλλά ο ελληνικός λαός πάλεψε με πολύ μεγαλύτερη γενναιότητα, γιατί τα μέτρα ήταν σκληρά και ήταν η πρώτη χώρα που μπήκε στην κρίση.

Αναφέρομαι και πάλι στους δωρητές για να πω το εξής: Αναλογιστείτε όλοι σας πόσο σκληρή είναι η μάχη σήμερα μεταξύ μονεταριστών-συντηρητικών και φιλελεύθερων-προοδευτικών, όταν οι συντηρητικοί Βουλευτές του «Τea party» στις ΗΠΑ, παραλύουν το αμερικανικό Δημόσιο, κλείνουν τις υπηρεσίες για έναν ολόκληρο μήνα. Για να κάνουν τι; Πόλεμο στον Πρόεδρο Ομπάμα, να μην εφαρμοστεί ο νόμος για το αυτονόητο, δηλαδή την υγειονομική περίθαλψη.

Πρέπει να ληφθεί υπ’ όψιν μας ότι ένας οικονομικός και πολιτικός κολοσσός, το αμερικανικό κράτος, κάτω από την πίεση μιας μικρής ομάδας ρεπουμπλικάνων συντηρητικών, μονεταριστών, οδηγείται στην αναπηρία και το κλείσιμο. Το λέω αυτό γιατί: Γιατί κι εδώ υπάρχουν δυνάμεις που επαγγέλλονται δώρα, δηλαδή μια πολιτική που οδηγεί σε χαριστικές παροχές. Ακόμα και σήμερα, σε αυτό τον σκληρό κόσμο, υπόσχονται δώρα.

Κοιτάξτε, υπάρχει ένα ζήτημα νομίζω σε σχέση με την πρόταση μομφής που κατέθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ. Από τη μια πλευρά ο ΣΥΡΙΖΑ ασκεί μια, θα τη χαρακτήριζα σκληρή και δομική αντιπολίτευση ενάμισι χρόνο τώρα, ενάντια στην πολιτική η οποία εφαρμόζεται στη χώρα.

Από την άλλη πλευρά, πρέπει να πω ότι η πολιτική που εφαρμόζει ο ΣΥΡΙΖΑ, η πρόταση δυσπιστίας που κάνει σήμερα, δεν εκδηλώθηκε για κάποιο μείζον κοινωνικό ζήτημα, ένα κοινωνικό πρόβλημα, κάποια μέτρα ενδεχομένως για τα οποία διαφωνεί, αλλά εκδηλώθηκε για το πρόβλημα της ΕΡΤ.

Δεν χρησιμοποιήσατε το ακραίο αυτό μέτρο, την πυρηνική βόμβα, το κορυφαίο κοινοβουλευτικά μέτρο, για να κάνετε πρόταση δυσπιστίας στην κυβέρνηση, αλλά το κάνατε για την ΕΡΤ. Κυνηγάτε μύγες με πολυβόλα, πραγματικά.

Δυσπιστία χωρίς αιτία.

Ενώ από την άλλη πλευρά, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης πήγε στην άγρια Δύση, στο Τέξας, έδωσε όρκους αφοσίωσης στο διεθνές κεφάλαιο, στην παγκόσμια διακυβέρνηση, ότι θα είναι πιστοί στην Ευρωζώνη, στο ευρώ, τη στιγμή που στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν άλλου είδους προβλήματα, για αυτά τα προβλήματα και για τους ακραίους, τις ακραίες απόψεις που υπάρχουν και τις διαφορετικές απόψεις, γίνεται σήμερα η πρόταση δυσπιστίας.

Για να συνεννοηθούμε κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να πω το εξής, και πραγματικά θέλουμε μια απάντηση: Τα δημόσια κτίρια είναι κοινή περιουσία, ναι ή όχι; Καταλαμβάνονται τα δημόσια κτίρια; Είναι χώρος διεκδίκησης αιτημάτων με καταλήψεις; Είναι αυτό θέση του ΣΥΡΙΖΑ; Τα κλειστά Πανεπιστήμια εννοούνται;

Έχω συναντήσει αυτές τις μέρες δεκάδες γονείς και παιδιά που μου λένε ότι «θέλουμε να πάμε στο στρατό, θέλουμε να πάμε στο εξωτερικό και δεν μπορούμε να πάρουμε το πτυχίο». Και κάποιοι από σας στηρίζουν αυτές τις κινητοποιήσεις.

Οι κλειστοί δρόμοι, οι καταλήψεις Υπουργείων, νοσοκομείων, η παρεμπόδιση των τουριστών στις κρουαζιέρες αποτελούν νόμιμες πράξεις; Όχι. Είναι παράνομες και αντικοινωνικές.

Δυσπιστία χωρίς αιτία, επαναλαμβάνω. Οδηγείτε σε ζημιά την Ελλάδα με τις ενέργειές σας.