Ζούμε έναν απίστευτο αριστερό και δεξιό αναχρονισμό|ΒΗΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Συνέντευξη στο ΒΗΜΑ της Κυριακής

Ο υπουργός Υποδομών και υποψήφιος στη Β’ Αθηνών ζητεί συνεννόηση και ψυχραιμία για την επομένη των εκλογών και τονίζει ότι η ισχυροποίηση του ΠαΣοΚ σημαίνει ισχυροποίηση της χώρας.

Όποτε χωριστήκαμε σε άσπρο μαύρο με όρους ιδεολογίας φέραμε καταστροφές στη χώρα 

Να επικρατήσει συνεννόηση και ψυχραιμία την επόμενη ημέρα των εκλογών ζητεί ο Μιχ. Χρυσοχοΐδης, ώστε να υπάρξει ευρύ μέτωπο συνεργασίας για μια εθνική στρατηγική διαπραγμάτευσης, για να μην τεθεί σε αμφισβήτηση η θέση της χώρας στην ευρωζώνη. Όσον αφορά τη μετεκλογική συνεργασία του ΠαΣοΚ, ο κ. Χρυσοχοΐδης παίρνει θέση με μια φράση αμερικανού πολιτικού: ‘Οποιος δεν αντέχει τη ζέστη βγαίνει από την κουζίνα . Και το μόνο κόμμα που δεν βγήκε από την κουζίνα αυτά τα χρόνια ήταν το ΠαΣοΚ .

 

Κύριε υπουργέ, το φάντασμα του Grexit πλανάται πάνω από τη χώρα. Πιστεύετε ότι υπάρχει σήμερα η πιθανότητα ενός ατυχήματος;

Κοιτάξτε, δεν πρέπει οι πολίτες να εκφοβίζονται. Αντίθετα, χρειάζεται να διευκολύνονται για να σκεφθούν με ψυχραιμία το πού βρισκόμαστε. Η νέα κυβέρνηση μέσα από μια ισχυρή διαπραγμάτευση πρέπει ως το τέλος Φεβρουαρίου να προχωρήσει σε συμφωνία με τους εταίρους μας για την αξιολόγηση της οικονομίας, την εκταμίευση των τελευταίων 7,2 δισ., τη μετάβαση σε ένα νέο δικό μας Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων και την εξασφάλιση της στήριξης της EE μέσα από την Προληπτική Πιστωτική Γραμμή, ώσπου να βγούμε με ασφάλεια στις αγορές. Αν καθυστερήσουμε, προσθέτουμε χρέος και βάρη.

Αν το κράτος δεν δουλέψει από τη Δευτέρα, αν δηλαδή έχουμε παρατεταμένη ασάφεια και υπολειτουργία, προσθέτουμε ελλείμματα και βάσανα. Αυτή είναι η εθνική ατζέντα, αυτό είναι το δημόσιο συμφέρον.

Μία προϋπόθεση χρειάζεται: στις 26 Ιανουαρίου να επικρατήσει η συνεννόηση, να υπάρξει ευρύ μέτωπο συνεργασίας για μια εθνική στρατηγική διαπραγμάτευσης, να μην τεθεί σε αμφισβήτηση η πορεία και η θέση της χώρας στην ευρωζώνη. Είναι αδιανόητο έπειτα από τόσες προσπάθειες να μπούμε τώρα σε νέες περιπέτειες .

Στη διαδικασία για την εκλογή του ΠτΔ η προσπάθεια της συνεννόησης απέτυχε. Θα προκύψει τώρα ή μπορεί να οδηγηθούμε σε νέες εκλογές;

Επιτρέψτε μου να πω κάτι αρχικά. Ειλικρινά δεν έχω ξαναδεί τέτοια απόκλιση μεταξύ των θεμάτων που επείγει να συζητήσουμε τώρα και αυτών που κυριαρχούν στην προεκλογική αντιπαράθεση. Εχει επικρατήσει η πόλωση ενός απίστευτου αριστερού και δεξιού αναχρονισμού. Ο ΣΥΡΙΖΑ μιλάει με όρους αντιμνημονίου σαν να βρίσκεται στο 2011- 2012, ενώ από τη ΝΔ εκπέμπεται συντηρητισμός και πολλές φορές ένας περίπου “μετεμφυλιακός” λόγος.

Είναι πέρα από κάθε λογική αυτή η σύγκρουση των αριστερών και δεξιών ιδεοληψιών, ιστορικά όποτε χωριστήκαμε σε άσπρο μαύρο με όρους ιδεολογίας φέραμε καταστροφές στη χώρα.

Το ΠαΣοΚ και η παράδοση της Δημοκρατικής Παράταξης ήταν και είναι πάντα απέναντι σ’ αυτά. Αυτό που μπορώ με βεβαιότητα να σας πω είναι ότι κανείς πια δεν μπορεί να μείνει έξω από την ευθύνη. Όπως πέρασε η αρχική περίοδος των Ζαππείων και της αμέριμνης κριτικής της ΝΔ, έτσι τελειώνει και η περίοδος του ΣΥΡΙΖΑ από τη θέση της βολικής αντιπολίτευσης. Είναι αυτονόητο ότι συμμετοχή στην ευθύνη σημαίνει συνεννόηση, συνεργασία για την ασφάλεια της χώρας, αποφυγή της αστάθειας και της ακυβερνησίας. Αυτή την εντολή δίνουν οι πολίτες και το ΠαΣοΚ θα την υπηρετήσει .

 Πάντως, με βάση τις δημοσκοπήσεις, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει τις περισσότερες πιθανότητες να είναι το πρώτο κόμμα. Η δική του ατζέντα φαίνεται να είναι διαφορετική από αυτήν που μας είπατε. Αποδέχεστε αυτή τη στρατηγική ;

Εγώ βλέπω ότι υπάρχει μια κακοφωνία και η υπόσχεση μιας πορείας στα αχαρτογράφητα νερά μιας άλλης διαπραγμάτευσης, στην οποία διεκδικούμε τα πάντα αφήνοντας στην άκρη τις δικές μας δεσμεύσεις. Και αυτό βασίζεται κυρίως στην υπόθεση, ότι μια εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα θα οδηγήσει σε πολιτικές αλλαγές σε όλη την Ευρώπη. Αυτό δεν έχει τα στοιχεία ρεαλισμού που απαιτούνται. Μάλιστα μπορεί να οδηγήσει στο παράδοξο, αυτοί που θέλουν να “σκίσουν” το Μνημόνιο να αναγκαστούν να υπαναχωρήσουν σε ένα νέο Μνημόνιο, με νέο δάνειο. Γιατί πού οδηγεί μια αβέβαιη σύγκρουση με την Ευρώπη; Σε παράταση της αβεβαιότητας, χάσιμο χρόνου, υστέρηση εσόδων, απώλεια της δόσης των 7,2 δισ., απώλεια των εγγυήσεων του ΤΧΣ, μη συμμετοχή των ελληνικών ομολόγων στο πρόγραμμα της ΕΚΤ, πάγωμα επενδύσεων, ασφυξία. Αντέχουν οι πολίτες αυτή την αβεβαιότητα, αυτή την προοπτική; Για να υλοποιηθεί ένα ρεαλιστικό πρόγραμμα ανάπτυξης και ανακούφισης των πιο αδύναμων, όπως ζητεί η Αριστερά, πρέπει να διασφαλιστεί η θέση της χώρας, η ικανότητά της να χρηματοδοτείται και να παράγει.

Το ζήτημα του χρέους δεν θεωρείτε ότι είναι κομβικό σημείο για τη διαπραγμάτευση και την ελληνική οικονομία;

Αυτή η “μπαρούφα” του χρέους με τρομάζει. Είναι απόλυτα λάθος, το λέω κατηγορηματικά, να κάνουμε σήμερα σημαία το θέμα του χρέους. Δείχνει πολιτική ανεπάρκεια και έλλειψη στρατηγικής.

Αν θέλουμε να μειωθεί το χρέος, χρειάζεται σχέδιο και συμμαχίες στην Ευρώπη, χρειάζεται να είμαστε εντελώς Ευρώπη και όχι περιθωριακοί διαμαρτυρόμενοι ή εξαίρεση.

Το χρέος με τη διάρθρωση που έχει σήμερα και τα επιτόκια αποπληρωμής δεν είναι το βασικό εμπόδιο νια την ανάπτυξη της οικονομίας. Το χρέος είναι μεγάλο. Σαφώς διεκδικούμε μια καλύτερη ρύθμιση, αλλά το διαπραγματευτικό μας βάρος πρέπει να  έχει προτεραιότητα τις πιο επείγουσες ανάγκες. Να διαπραγματευθούμε με την Ευρώπη την ταχύτερη υλοποίηση των μεγάλων προγραμμάτων επενδύσεων, την τόνωση της ρευστότητας, τις φορολογικές ελαφρύνσεις, τη χαλάρωση της λιτότητας. Και στο εσωτερικό μέτωπο, την υλοποίηση μεταρρυθμίσεων που θα φέρουν δουλειές, θα βελτιώσουν τη δημοκρατία, θα μετριάσουν τις ανισότητες και θα ανακουφίσουν τα δοκιμαζόμενα νοικοκυριά .

Το ΠαΣοΚ ζητεί την τρίτη θέση, την τρίτη εντολή. Γιατί να εμπιστευθούν το ΠαΣοΚ οι πολίτες;

Όπως είπε ένας αμερικανός πολιτικός, αν θυμάμαι καλά, “όποιος δεν αντέχει τη ζέστη βγαίνει από την κουζίνα”. Το μόνο κόμμα που δεν βγήκε από την κουζίνα αυτά τα χρόνια ήταν το ΠαΣοΚ, είτε είχε μεγάλη εκλογική δύναμη είτε μικρότερη.

Χωρίς λαϊκισμούς, χωρίς πλατείες “Αγανακτισμένων”, χωρίς Ζάππειο. Μόνο με υπευθυνότητα και με αποτελέσματα.

Γιατί όταν η αντιπολίτευση έκανε κριτική από την κερκίδα, εμείς μέσα στο γήπεδο ξεκινούσαμε όλα τα μεγάλα έργα που έδωσαν χιλιάδες δουλειές, υπερασπιστήκαμε τις δημόσιες συγκοινωνίες, προχωρήσαμε το εγγυημένο εισόδημα και την κάλυψη των πιο αδύναμων, στηρίξαμε τις μεγάλες αλλαγές στο Πανεπιστήμιο και στη δημόσια διοίκηση. Γιατί απέναντι στο δεξιό επιχείρημα του κακού ΠαΣοΚ και στο απολιτικό μοιρολόι του παλιού ΠαΣοΚ, εμείς λέμε για το θετικό ΠαΣοΚ, αυτό που είναι πίσω από την Αυτοδιοίκηση, τα ΚΕΠ, την ηλεκτρονική διακυβέρνηση, το ΑΣΕΠ, το ΕΣΥ, την υπεράσπιση των δικαιωμάτων. Αυτό είναι το ΠαΣοΚ που μας ενδιαφέρει, διεκδικεί τις ευρύτερες δυνατές συνεργασίες, με όλες τις δημοκρατικές δυνάμεις για την εθνική σταθερότητα και την προοδευτική διακυβέρνηση του τόπου, με συγκεκριμένο πλαίσιο αρχών και αξιών. Χωρίς να θεωρούμε ότι το ΠαΣοΚ είναι προορισμένο να βρίσκεται στην κυβέρνηση, ούτε να φιλοδοξούμε να γίνουμε ένα απολιτικό μαξιλάρι σταθερότητας του πολιτικού συστήματος. Η ισχυροποίηση της Κεντροαριστεράς και η τρίτη θέση στο ΠαΣοΚ σημαίνουν ισχυροποίηση της χώρας. Το αποδείξαμε. Και αυτό το αντιλαμβάνονται και οι πολίτες, το αναγνωρίζουν και οι αντίπαλοι .