Βουλευτής ΠΑΣΟΚ, Β' Αθηνών
Υπουργός Προστασίας του Πολίτη
  • Facebook Chrisochoidis
  • Twitter Chrisochoidis
  • Youtube Chrisochoidis
  • Flickr Chrisochoidis
  • RSS feeds

  • Increase
  • Decrease
  • Normal

Current Size: 76%

Η οικονομική κρίση είναι μια ευκαιρία να αλλάξουμε

05 Δεκέμβριος 2011
Ομιλία στην Ολομέλεια της Βουλής στη συζήτηση για τον Προϋπολογισμό του 2012

Ομιλία του υπουργού Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας Μιχάλη Χρυσοχοΐδη στην Ολομέλεια της Βουλής στη συζήτηση για τον Προϋπολογισμό του 2012

«Η κρίση μας αφορά όλους. Είναι μια δοκιμασία πολιτικών φορέων και πολιτικών προσώπων. Οι πολιτικοί οφείλουν να αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους απέναντι στην κοινωνία με παρρησία και διαφάνεια. Το χρέος μας προς την κοινωνία είναι να συμφωνήσουμε στο αυτονόητο, ότι δηλαδή για να είναι χρήσιμοι οι πολιτικοί οφείλουν να υπηρετούν το δημόσιο συμφέρον, ανοίγοντας δρόμους για συγκλίσεις και κοινωνική πρόοδο» δήλωσε σήμερα, Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου, ο υπουργός Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, μιλώντας στην Ολομέλεια της Βουλής στη συζήτηση για τον Προϋπολογισμό του 2012.

Η κρίση μας αφορά όλους. Είναι μια δοκιμασία πολιτικών φορέων και πολιτικών προσώπων. Οι πολιτικοί οφείλουν να αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους απέναντι στην κοινωνία με παρρησία και διαφάνεια. Το χρέος μας προς την κοινωνία είναι να συμφωνήσουμε στο αυτονόητο, ότι δηλαδή για να είναι χρήσιμοι οι πολιτικοί οφείλουν να υπηρετούν το δημόσιο συμφέρον, ανοίγοντας δρόμους για συγκλίσεις και κοινωνική πρόοδο.

«Πρέπει να επιδιώξουμε να μη χαθεί μία γενιά σε συνθήκες οικονομικής οπισθοδρόμησης» επισήμανε ως βασική προτεραιότητα ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης. «Αυτή η πρόκληση υπερβαίνει τις αντοχές και την όποια διαχειριστική ικανότητα διαθέτει το πολιτικό σύστημα σήμερα. Είναι αναγκαία μια νέα πολιτική και κοινωνική συμμαχία, μια νέα εθνική συμμαχία που θα στηρίζεται στη συστράτευση, στην αξιοποίηση όλων των κοινωνικών δυνάμεων, με στόχο την οικονομική επιβίωση της χώρας. Επίσης, επιδιώκουμε την επιτάχυνση της ανάκαμψης για έξοδο από την κρίση. Κάθε καθυστέρηση στις διαρθρωτικές αλλαγές, κάθε αστοχία στο μέτωπο της οικονομίας επιβαρύνει τα αδύναμα κοινωνικά στρώματα. Αυτός ο στόχος δεν ταυτίζεται, αλλά υπερβαίνει και το Μνημόνιο και το πρόγραμμα προσαρμογής» δήλωσε χαρακτηριστικά.

Στη συνέχεια ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης ανέφερε ότι «η ελληνική οικονομία δεν ήταν σε θέση να ξεπεράσει την οικονομική κρίση, χωρίς  πρόγραμμα προσαρμογής και χωρίς απομείωση του χρέους. Το Μνημόνιο απέτρεψε τη χρεοκοπία, αλλά δεν επανέφερε την οικονομία σε τροχιά οικονομικής βιωσιμότητας, διότι διαμορφώθηκε, πρώτον, ένα μη ρεαλιστικό, πολύ ασφυκτικό, χρονοδιάγραμμα από τους δανειστές μας. Δεύτερον, στηρίχθηκε σε λανθασμένες παραδοχές για το ρόλο της παραοικονομίας και τα χαρακτηριστικά του τραπεζικού συστήματος. Τρίτον, απέτυχε να αποκαταστήσει κλίμα οικονομικής εμπιστοσύνης. Τέταρτον, δεν λειτούργησε όσο έπρεπε ο μηχανισμός εσόδων και πέμπτον, εφαρμόστηκε ένας μηχανιστικός σχεδιασμός των διαρθρωτικών αλλαγών χωρίς προηγούμενη γνώση και εμπειρία σε βάθος της ελληνικής οικονομίας».

«Η οικονομική κρίση είναι μια ευκαιρία να αλλάξουμε», επισήμανε χαρακτηριστικά ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης. «Απαραίτητη προϋπόθεση είναι οι καθαρές κουβέντες, τις οποίες αναμένουν οι πολίτες από μας. Αυτές είναι οι θέσεις και πρέπει να διαμορφωθεί ένα εθνικό σχέδιο πολιτικής και μια εθνική κοινωνική συμμαχία, ένα νέο εθνικό κοινωνικό συμβόλαιο με όλους τους Έλληνες, για να ανοίξουμε τις προϋποθέσεις ταχύτερης καταπολέμησης της κρίσης και προοπτικές ανάκαμψης».

Πρέπει να επιδιώξουμε να μη χαθεί μία γενιά σε συνθήκες οικονομικής οπισθοδρόμησης. Αυτή η πρόκληση υπερβαίνει τις αντοχές και την όποια διαχειριστική ικανότητα διαθέτει το πολιτικό σύστημα σήμερα. Είναι αναγκαία μια νέα πολιτική και κοινωνική συμμαχία, μια νέα εθνική συμμαχία που θα στηρίζεται στη συστράτευση, στην αξιοποίηση όλων των κοινωνικών δυνάμεων, με στόχο την οικονομική επιβίωση της χώρας. Επίσης, επιδιώκουμε την επιτάχυνση της ανάκαμψης για έξοδο από την κρίση. Κάθε καθυστέρηση στις διαρθρωτικές αλλαγές, κάθε αστοχία στο μέτωπο της οικονομίας επιβαρύνει τα αδύναμα κοινωνικά στρώματα. Αυτός ο στόχος δεν ταυτίζεται, αλλά υπερβαίνει και το Μνημόνιο και το πρόγραμμα προσαρμογής.

«Σήμερα πρέπει να κοιτάξουμε το μέλλον» κατέληξε στην ομιλία του ο υπουργός και συμπλήρωσε: «Δεσμευόμαστε με σκληρή προσπάθεια, με μια νέα εθνική κοινωνική συμμαχία, με ένα νέο ισχυρό σύμφωνο εμπιστοσύνης μεταξύ πολιτικών δυνάμεων και λαού, να διαμορφώσουμε τις προϋποθέσεις για την επανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας, την επαναφορά της ελληνικής οικονομίας σε τροχιά βιώσιμης ανάπτυξης».

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ομιλίας του υπουργού:

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Πριν από δύο χρόνια η χώρα βρέθηκε μπροστά στην κρίση με δομικές αδυναμίες και ένα αναποτελεσματικό κράτος. Το πολιτικό σύστημα της Μεταπολίτευσης είχε διαμορφώσει ένα πλαίσιο θεσμών και κινήτρων που έστρεψαν την ελληνική οικονομία σε χαμηλής απόδοσης και παραγωγικότητας επενδύσεις και οδήγησαν στην απαξίωση πολύτιμου ανθρώπινου δυναμικού. Ο δημοσιονομικός εκτροχιασμός οδήγησε στην αδυναμία βραχυπρόθεσμης εξυπηρέτησης των υποχρεώσεων του κράτους προς τους δανειστές του.

Ο εκτροχιασμός αυτός είχε αιτίες και λόγους. Τη ρηχή ανάπτυξη, αλλά και ταυτόχρονα την αύξηση σε εκρηκτικά επίπεδα του δημοσίου χρέους και των ελλειμμάτων, επιδοτώντας την κατανάλωση ουσιαστικά ειδών πολυτελείας εισαγωγής και εξασφαλίζοντας κέρδη σε συγκεκριμένες κατηγορίες οικονομικών δραστηριοτήτων, χωρίς να οχυρωθεί η χώρα απέναντι στην κρίση. Οι διεθνείς αδυναμίες, η συγκυρία, οι αδυναμίες οικονομικής διακυβέρνησης στην Ευρώπη, επέτειναν τα προβλήματα. Η παγκόσμια οικονομική ύφεση και η απότομη μεταστροφή των προβλέψεων για τις αναπτυξιακές προοπτικές της Ευρώπης οδήγησαν στην κατάρρευση της εμπιστοσύνης των επενδυτών για την Ευρωζώνη. Η Ελλάδα ήταν ο αδύναμος στόχος και οι αγορές επιτέθηκαν. Η Ευρώπη για είκοσι μήνες δεν μπόρεσε να θέσει σε εφαρμογή μια αξιόπιστη πρόταση εξόδου από την κρίση του δημοσίου χρέους όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για άλλες χώρες κράτη-μέλη με μεγάλα ελλείμματα και φθίνουσα ανταγωνιστικότητα.

Η κρίση της ελληνικής οικονομίας δεν μπορούσε να αντιμετωπιστεί χωρίς επώδυνα μέτρα, τη μείωση της ιδιωτικής κατανάλωσης, τον περιορισμό του κράτους και τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας. Η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έθεσε το πρόβλημα, πάλεψε για την αποφυγή της χρεοκοπίας, για τη διάσωση της χώρας, έστω και με τα λάθη, τις παραλείψεις, τις αδυναμίες που μας αναλογούν.

Όμως, σε αυτή την κρίσιμη περίοδο για την επιβίωση της χώρας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, άλλες πολιτικές δυνάμεις δεν στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων. Δεν τοποθετήθηκαν στα πραγματικά προβλήματα και δεν ανταποκρίθηκαν στην αναγκαιότητα εθνικής συστράτευσης για έξοδο από την κρίση. Η Κυβέρνηση βρέθηκε να διαπραγματεύεται το πρόγραμμα προσαρμογής και μείωσης του χρέους χωρίς ένα αρραγές μέτωπο πολιτικών δυνάμεων για τη σωτηρία της χώρας.

Η ελληνική οικονομία δεν ήταν σε θέση να ξεπεράσει την οικονομική κρίση, χωρίς πρόγραμμα προσαρμογής και χωρίς απομείωση του χρέους. Το Μνημόνιο απέτρεψε τη χρεοκοπία, αλλά δεν επανέφερε την οικονομία σε τροχιά οικονομικής βιωσιμότητας, διότι διαμορφώθηκε, πρώτον, ένα μη ρεαλιστικό, πολύ ασφυκτικό, χρονοδιάγραμμα από τους δανειστές μας. Δεύτερον, στηρίχθηκε σε λανθασμένες παραδοχές για το ρόλο της παραοικονομίας και τα χαρακτηριστικά του τραπεζικού συστήματος. Τρίτον, απέτυχε να αποκαταστήσει κλίμα οικονομικής εμπιστοσύνης. Τέταρτον, δεν λειτούργησε όσο έπρεπε ο μηχανισμός εσόδων και πέμπτον, εφαρμόστηκε ένας μηχανιστικός σχεδιασμός των διαρθρωτικών αλλαγών χωρίς προηγούμενη γνώση και εμπειρία σε βάθος της ελληνικής οικονομίας.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η κρίση μας αφορά όλους. Είναι μία δοκιμασία πολιτικών φορέων και πολιτικών προσώπων. Οι πολιτικοί οφείλουν να λαμβάνουν τις ευθύνες τους απέναντι στην κοινωνία με παρρησία και διαφάνεια. Το χρέος μας προς την κοινωνία είναι να συμφωνήσουμε το αυτονόητο, ότι δηλαδή για να είναι χρήσιμοι οι πολιτικοί οφείλουν να υπηρετούν το δημόσιο συμφέρον, ανοίγοντας δρόμους για συγκλίσεις και κοινωνική πρόοδο.

Γιατί το λέω αυτό; Γιατί πρέπει να υπερβούμε τις σημερινές επιδιώξεις, γιατί πρέπει να υπερβούμε τους σημερινούς στόχους. Ποιος είναι ο μεγάλος στόχος, τι πρέπει να επιδιώξουμε σήμερα; Πρέπει να επιδιώξουμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να μη χαθεί μία γενιά σε συνθήκες οικονομικής οπισθοδρόμησης. Αυτή η πρόκληση υπερβαίνει τις αντοχές και την όποια διαχειριστική ικανότητα διαθέτει το πολιτικό σύστημα σήμερα. Είναι αναγκαία μια νέα πολιτική και κοινωνική συμμαχία, μια νέα εθνική συμμαχία που θα στηρίζεται στη συστράτευση, στην αξιοποίηση όλων των κοινωνικών δυνάμεων, με στόχο την οικονομική επιβίωση της χώρας. Επίσης, επιδιώκουμε την επιτάχυνση της ανάκαμψης για έξοδο από την κρίση. Κάθε καθυστέρηση στις διαρθρωτικές αλλαγές, κάθε αστοχία στο μέτωπο της οικονομίας επιβαρύνει τα αδύναμα κοινωνικά στρώματα.

Αυτός ο στόχος δεν ταυτίζεται, αλλά υπερβαίνει και το μνημόνιο και το πρόγραμμα προσαρμογής. Η επιτάχυνση της ανάκαμψης θα μας δώσει τη δυνατότητα να απαλλαγούμε ουσιαστικά από τις δεσμεύσεις των δανειστών μας.

Στους αμέσως επόμενους μήνες η συντεταγμένη απομείωση του χρέους, το μεσοπρόθεσμα πρόγραμμα, θα εξασφαλίσουν τη βιωσιμότητα της εξυπηρέτησης του χρέους. Στη συνέχεια, η επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος στα δημόσια οικονομικά θα περιορίσει την κακοφωνία των επιθέσεων κατά της ελληνικής οικονομίας από τους καταστροφολόγους. Οι θυσίες των πολιτών θα έχουν αποδώσει καρπούς και θα έχουμε διασώσει οριστικά τη χώρα, θα βάλουμε σε τροχιά ανάκαμψης στην οικονομία.

Η επιτάχυνση της ανάκαμψης της οικονομίας προϋποθέτει εξασφάλιση οικονομικής σταθερότητας, στενή εφαρμογή της δημοσιονομικής πολιτικής που δημιουργεί πρωτογενή πλεονάσματα, εξασφαλίζει βιωσιμότητα εξυπηρέτησης του χρέους. Η οικονομική σταθερότητα βελτιώνει το οικονομικό κλίμα, αποκαθιστά σταδιακά τη φερεγγυότητα της χώρας, μειώνει το κόστος του δανεισμού του κράτους και των επιχειρήσεων και ενισχύει την οικονομική ασφάλεια των νοικοκυριών.

Η οικονομική κρίση είναι μια ευκαιρία να αλλάξουμε. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι οι καθαρές κουβέντες, τις οποίες αναμένουν οι πολίτες από μας. Αυτές είναι οι θέσεις και πρέπει να διαμορφωθεί ένα εθνικό σχέδιο πολιτικής και μια εθνική κοινωνική συμμαχία, ένα νέο εθνικό κοινωνικό συμβόλαιο με όλους τους Έλληνες, για να ανοίξουμε τις προϋποθέσεις ταχύτερης καταπολέμησης της κρίσης και προοπτικές ανάκαμψης.

Χρειάζεται να διαμορφώσουμε συνθήκες οικονομικής ανάκαμψης. Η οικονομική ανάκαμψη ταυτίζεται με την επέκταση της υγιούς επιχειρηματικότητας. Απαιτούνται λοιπόν διαρθρωτικές αλλαγές, και αξιοποίηση πόρων που θα απελευθερωθούν από τη δημοσιονομική προσαρμογή και θα έχουν ως στόχο την ανάκαμψη της παραγωγής, των επενδύσεων και με εξειδικευμένες προτεραιότητες την εξωστρέφεια, την ανταγωνιστικότητα και την αύξηση της παραγωγικότητας.

Η οικονομική ύφεση τι είναι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Είναι ένα έλλειμμα 30 δις ευρώ που ήταν το αποτέλεσμα ενός εσόδου από δάνεια, μια δανειοδοτούμενη ευημερία.

Αυτά, λοιπόν, τα 30 δισεκατομμύρια μπορούμε να τα ανακτήσουμε, να τα πάρουμε πίσω, υλοποιώντας ένα εθνικό σχέδιο που θα κινητοποιήσει έξι συγκεκριμένες πηγές, αναπτυξιακής δυναμικής και υγιούς επιχειρηματικότητας: (i)Εξαγωγές, (ii)αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, (iii)ξένες επενδύσεις, (iv)στοχευμένη αξιοποίηση των κοινοτικών πόρων, (v)αύξηση στην παραγωγή για εγχώρια κατανάλωση και μείωση της παραοικονομίας, (vi)ενίσχυση της κοινωνικής κινητικότητας.

Η έξοδος από την κρίση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα επισπευστεί εάν σταματήσει η απαξίωση του ανθρώπινου δυναμικού, με ενίσχυση του ανταγωνισμού, με ριζικές αλλαγές στους θεσμούς και στον τρόπο απονομής της δικαιοσύνης, με καταπολέμηση του παρασιτισμού, με δημιουργία ενός νέου και υγιούς επιχειρηματικού περιβάλλοντος και, βέβαια, με την αντιμετώπιση του κοινωνικού αποκλεισμού, με μεταφορά πόρων και ανθρώπινου δυναμικού, από αναποτελεσματικές δραστηριότητες στην παραγωγή.

Πρώτα η κοινωνία, λοιπόν, στην εθνική προσπάθεια για την οικονομική ανάκαμψη, χωρίς κοινωνική αποδιάρθρωση. Δεν μπορεί αλλιώς να εξασφαλισθεί η επιτυχία της οικονομικής ανάκαμψης.

Ποιο είναι το αναπτυξιακό σχέδιο: Η ελληνική οικονομία δεν ήταν σε θέση να ξεπεράσει την οικονομική κρίση, χωρίς πρόγραμμα προσαρμογής και χωρίς απομείωση του χρέους.

Το Μνημόνιο απέτρεψε τη χρεοκοπία, αλλά δεν επανέφερε την οικονομία σε τροχιά οικονομικής βιωσιμότητας, διότι διαμορφώθηκε πρώτον ένα μη ρεαλιστικό, πολύ ασφυκτικό, χρονοδιάγραμμα.

Σήμερα πρέπει να κοιτάξουμε το μέλλον. Δεσμευόμαστε με σκληρή προσπάθεια, με μια νέα εθνική κοινωνική συμμαχία, με ένα νέο ισχυρό σύμφωνο εμπιστοσύνης μεταξύ πολιτικών δυνάμεων και λαού, να διαμορφώσουμε τις προϋποθέσεις για την επανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας, την επαναφορά της ελληνικής οικονομίας σε τροχιά βιώσιμης ανάπτυξης.

Δεύτερον, στηρίχθηκε σε λανθασμένες παραδοχές για το ρόλο της παραοικονομίας και τα χαρακτηριστικά του τραπεζικού συστήματος.

Τρίτον, απέτυχε να αποκαταστήσει κλίμα οικονομικής εμπιστοσύνης.

Τέταρτον, δεν λειτούργησε όσο έπρεπε ο μηχανισμός εσόδων και πέμπτον, εφαρμόστηκε ένας μηχανιστικός σχεδιασμός των διαρθρωτικών αλλαγών χωρίς προηγούμενη γνώση και εμπειρία σε βάθος της ελληνικής οικονομίας.

Έτσι, η εφαρμογή του μνημονίου επιδείνωσε τις προοπτικές ανάκαμψης των ελληνικών επιχειρήσεων.

Τώρα είναι η ώρα του ρεαλιστικού σχεδιασμού, μιας εθνικής στρατηγικής για την ανάκαμψη της οικονομίας. Σε ό,τι μας αφορά μπορώ να πω ότι πέρα από το Μνημόνιο και παρά τις αντίξοες συνθήκες της ύφεσης, θέσαμε σε εφαρμογή εθνικές πολιτικές που προωθούν τους εξής στόχους:

-Εξωστρέφεια και βελτίωση των εξαγωγικών επιδόσεων.

-Επανένταξη όλων των επενδυτικών σχεδίων προς τις ιδιωτικές επιχειρήσεις με παρεμβάσεις που ενισχύουν την οικονομική αποτελεσματικότητα και τη διαφάνεια.

-Αποκλιμάκωση του πληθωρισμού.

-Διαπραγμάτευση για το ΕΣΠΑ. Έχουμε φτάσει στο σημείο της 100% χρηματοδότησης πια από τους ευρωπαϊκούς πόρους σε συνδυασμό με την αναθεώρηση και τη μεγάλη απορρόφηση.

-Αποκατάσταση σχέσεων εμπιστοσύνης και εμπέδωσης συνθηκών διαφάνειας ούτως ώστε να επανέλθουν ξένες επενδύσεις μέσα από το fast track.

-Ψήφιση διαρθρωτικών αλλαγών για την ενίσχυση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος.

-Ενίσχυση της Επιτροπής Ανταγωνισμού.

-Αξιοποίηση της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων για μακροχρόνια αναπτυξιακή χρηματοδότηση.

Αυτή η στρατηγική έχει αποδώσει αποτελέσματα:

-Υπάρχει σημαντική αύξηση των εισαγωγών. Αυτή τη στιγμή το 10% του ΑΕΠ της χώρας είναι εξαγωγές μας, περίπου 20 δισεκατομμύρια. Αυτό αποτελεί μία μεγάλη επιτυχία και πιστεύω ότι σε δυο χρόνια θα έχουν φτάσει στο 14% και θα αντιπροσωπεύουν ένα μεγάλο πια κομμάτι του εθνικού πλούτου.

-Υπάρχει αποκλιμάκωση του δείκτη τιμών καταναλωτή, όταν στην Ευρώπη υπάρχει αύξηση του πληθωρισμού.

-Έχει επιτευχθεί μια ριζική αναθεώρηση και αύξηση των αριθμών απορρόφησης του ΕΣΠΑ. Να σας πω συγκεκριμένα ότι το τελευταίο εξάμηνο εντάχθηκαν στο πρόγραμμα 1.852 νέα έργα και έχουν συμβασιοποιηθεί και ξεκινάνε να υλοποιούνται 768 έργα.

-Υπάρχει βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος.

-Ακόμη, ενισχύεται το ενδιαφέρον των ξένων επενδυτών για την ελληνική οικονομία, για την ελληνική αγορά.

-Έχει δρομολογηθεί η τροποποίηση κοινοτικών προγραμμάτων που θα επιτρέψει τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και στα αναπτυξιακά έργα.

-Επίσης, δώδεκα μήνες μετά την εξαγγελία για την κατάρτιση του νέου επενδυτικού νόμου, ολοκληρώνονται με επιτυχία δυο προκηρύξεις του επενδυτικού νόμου με διαφάνεια, ενημέρωση του Κοινοβουλίου, τήρηση προθεσμιών, για επενδύσεις ύψους 1,5 δισεκατομμυρίων ευρώ.

-Φέτος, σε χρονιά δύσκολη, μέσα από το fast track, έχουμε τρεις επενδύσεις της τάξεως του 1,2 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Αυτές οι πολιτικές έχουν σταθεροποιήσει τις προοπτικές του επιχειρηματικού τομέα, άλλαξαν τα δεδομένα στην απορρόφηση των κοινοτικών πόρων και αναμένεται να αποκτήσουν μια μεγάλη δυναμική το 2012. Σε κάθε περίπτωση, βεβαίως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο επιχειρηματικός τομέας επηρεάζεται από τον περιορισμό της ζήτησης που συνεπάγεται το πρόγραμμα προσαρμογής. Όμως, η ανάκαμψη του επιχειρηματικού τομέα παραμένει σε εύθραυστη τροχιά και για λόγους συγκυριακούς. Τα πρόσθετα φορολογικά βάρη, οι καθυστερήσεις πληρωμών, πολλές φορές, προς τις επιχειρήσεις, η αβεβαιότητα για τη βιωσιμότητα του χρέους και τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας, υπονομεύουν κάθε προοπτική επιχειρηματικής ανάκαμψης και έχουν οδηγήσει τους δείκτες επιχειρηματικής και καταναλωτικής εμπιστοσύνης πάρα πολύ χαμηλά.

Αυτή η πολιτική εξόδου από την κρίση μπορεί να εξασφαλίσει οικονομική αποτελεσματικότητα ταυτόχρονα με τη διατήρηση και την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής και την αποκατάσταση της εθνικής μας αξιοπρέπειας. Παράλληλα, δεν παγιδεύεται σε αγκυλώσεις πελατειακές που συντηρούν τις στρεβλώσεις στις αγορές, ανακατανέμει τις παρασιτικές προσόδους και βασίζεται σε κριτήρια μακροπρόθεσμης κοινωνικής απόδοσης υπέρ του κοινωνικού συνόλου. Επίσης, προτείνει παρεμβάσεις συγκροτημένες αναπτυξιακής πολιτικής, με υψηλή οικονομική απόδοση και καλύτερες προοπτικές ενσωμάτωσης στη διεθνή οικονομία της γνώσης και της ευρωπαϊκής οικονομικής ολοκλήρωσης.

Στη θέση του φόβου και της αβεβαιότητας πρέπει να μπει μια συντεταγμένη πορεία προς την ανάκαμψη, ενώ η χρονική επίσπευση είναι κατά τη γνώμη μου ο μεγάλος εθνικός στόχος, η γρηγορότερη δηλαδή έξοδος από την κρίση απέναντι στους δανειστές μας, που υποστηρίζουν ότι χρειάζονται δέκα χρόνια. Πιστεύω, λοιπόν, ότι μπορούμε να βγούμε ταχύτερα απ’ αυτήν την κρίση. Έτσι, θα μειωθεί το κοινωνικό κόστος της προσαρμογής για τις κοινωνικές  ομάδες που σήμερα δοκιμάζονται.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η οικονομική κρίση είναι μια ευκαιρία να αλλάξουμε. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι οι καθαρές κουβέντες, τις οποίες αναμένουν οι πολίτες από μας. Αυτές είναι οι θέσεις και πρέπει να διαμορφωθεί ένα εθνικό σχέδιο πολιτικής και μια εθνική κοινωνική συμμαχία, ένα νέο εθνικό κοινωνικό συμβόλαιο με όλους τους Έλληνες, για να ανοίξουμε τις προϋποθέσεις ταχύτερης καταπολέμησης της κρίσης και προοπτικές ανάκαμψης.

Όμως, πρέπει να πω, ότι δεν απαντούν όλοι στην κρίση με τον ίδιο τρόπο. Την αδράνεια και την καθυστέρηση την προωθούν είτε όσοι δεν αντιλαμβάνονται το πρόβλημα είτε όσοι προσδοκούν κέρδη από την αποδιάρθρωση της οικονομίας και της κοινωνίας είτε όσοι έχουν κρυφή ατζέντα. Στο εσωτερικό της χώρας το τίμημα της καθυστέρησης τελικά ποιοι το πληρώνουν; Το πληρώνουν όσοι δεν επωφελήθηκαν στο προηγούμενο χρονικό διάστημα στην περίοδο της εύκολης ανάπτυξης.

Σήμερα πρέπει να κοιτάξουμε το μέλλον. Δεσμευόμαστε με σκληρή προσπάθεια, με μια νέα εθνική κοινωνική συμμαχία, με ένα νέο ισχυρό σύμφωνο εμπιστοσύνης μεταξύ πολιτικών δυνάμεων και λαού, να διαμορφώσουμε τις προϋποθέσεις για την επανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας, την επαναφορά της ελληνικής οικονομίας σε τροχιά βιώσιμης ανάπτυξης.

Σας ευχαριστώ πολύ.